Alexander Solzhenitsyn, R.I.P.

Cailleadh duine an-tábhachtach inné. D'oscail Solzhenitsyn súile an Iarthair maidir leis an Aontas Soivéadach, agus olcas an chumannachais. Na leabhair is tábhachtaí dá chuid, is iad na trí imleabhar den Gulag Archipelago. Is iomaí 'fellow traveller,' duine a bhí báúil don chumannachas agus don Aontas Sóivéadach, a d'fhoghlaim an fhírinne ó na leabhair seo.

Ní raibh Solzhenitsyn an-tógtha leis an gCaipitlicheas ach oiread. Ach duine an-daonna a bhí ann, agus fear maith ab ea é. Ar dheis Dé go raibh sé.

An Cogadh san Iaráic, srl.

Tá alt liom san eagrán is déanaí(an dara ceann, uimhir 1) den iris nua Nós*, ar leathanach 51.

Baineann an físeán seo leis.

William F. Buckley Jr. (1925-2008)

Ar dheis Dé go raibh sé. Fuair sé bás aréir aige baile, ag obair. Is mór a chailliúint. Fathach fir ab ea é, agus ní bheidh a leithéid arís ann. Bhunaigh WFB an t-irisleabhar National Review in 1955, atá ann agus láidir go leor fós. Bhíodh clár teilifíse aige idir 1966 agus 1999 dar teidil Firing Line. Bhí gach polaiteoir agus gach duine intleachtúil a linne ar a chlár sin. Fear eirimiúil cliste gealgháireach, colúnaí, údar, agus i bhfad ní ba mhó ab ea é. Tugtar athair na gluaiseachta coimeáidigh i Meiriceá air go minic.

Cruthaigh WFB íomhá nua don choimeáideach i Meiriceá. Cheaptaí nach mbíonn daoine coimeáideacha éirimiúil agus nach mbíonn dea-ghiúmar orthu. Ach sháraigh WFB an tuiscint sin (i measc daoine macánta). Bhí sé ina réalta ar an teilifís agus sna nuachtáin. Rinne sé iarracht chun bheith ina mhéara ar Nua-Eabhrac uair amháin, cé nach raibh seans aige. Ach scaip sé an tuiscint choimeáideach ar chúrsaí an tsaoil, thug sé roinnt mhór don phlé agus don tuiscint pholaitiúil i Meiriceá (agus thar sáile, leis). Dúirt an t-uachtarán Ronald Reagan go raibh sé buíoch de National Review as an méad a d'fhoglaim sé uaithi.

Is deacair a rá i gcúpla focal cé chomh tábhachtach agus a bhí sé.

Guím síocháin síoraí ar a anam uasal.

Ráiteas ó National Review

Dea-scéal ón Meánoirthear

Seoladh sceimhlitheoir uafásach olc go hIfreann. Tá Imad Mughniyeh marbh. Pléascadh é. Deirtear go raibh lámh ag na hIosraeligh ann. Tá súil agam go raibh. Treise leo.

Gása na mBréag

Muise, na hIosraelaigh fhealltacha sin! Stad siad an leictreachas i nGása, agus tá siad chun na Palaistínigh go léir a mhárú. Nó an fíor pioc de sin?. Mar atá, tá siad ag fáil dhá thrian dá gcuid leictreachais fós ansin ó Iosrael. Stad Hamás an trian eile ar a gconlán féin - chun droch-chlú ar Iosrael a chothú. Níl Iosrael ag tabhairt breosla dóibh mar go mbíonn siad ag seoladh dúracán ina leith. Ach dar ndóigh, tá Hamás ag cur an milleáin ar Iosrael, agus tá a lucht leanúna sna meáin an-sásta an bholscaireacht sin a sceapadh ar a son.

Ach an rud is measa faoi Iosrael, sin an balla a thóg siad, a choimeádann na Palaistínigh i nGása. Aisteach le rá, tá balla ag an Éigipt, freisin, ach is cuma leis an saol sin. Agus is cuma go bhfuil na Palaistínigh bhochta sin ag brú tríd an mballa céanna, agus is cuma go mbeidh maoin agus áiseanna ag Hamás chun níos mó dúracán agus sceimhlitheoirí a sheoladh go hIosrael. Sea, bíonn an locht ar Iosrael. Muise.

Ag Lansú an Lansa

An cuimhin libh na sé chéad caoga éigin míle Iaráicigh a maraíodh sa chogadh, dar le tuairisc The Lancet? Cacamas a bhí ann, agus bhí a fhios sin ag mórán ag an am. Ach seo tuairisc chruinn air anois. Ná creidtear gach a léitear, a chairde. Go háirithe nuair a bhíonn toghchán ag teannadh linn.

(The Lancet)

"In recent years, however, the journal's reputation has suffered from charges of politicization and a few prominent instances of scientific fraud."

"The greatest threat to U.S. national security [is] the image that the United States is a violator of international laws and order and that there is no means other than violence to curb it," Roberts wrote in a July 2005 article for Tirman's center.

Plus ça change, plus c'est la même chose...

Tá athruithe móra tágtha ar an saol le tamall anuas, agus dul chun cinn á dhéanamh sa chomhlint in aghaidh na sceimhlitheoireachta. Ach is beag duine atá ar eolas faoi sin. Bíonn na dea-scéalta báite go domhain ar chúl nuachtán, má tá siad ann ar chor ar bith. Is cinnte go mbíonn gach droch-scéal ann, ámh.

San Iaráic, mar shampla, tá cúrsaí níos fearr ná a bhí siad le blianta. Tá sé ag éirí leis an straitéis atá i bhfeidhm. Tá níos lú daoine ag fáil bháis. Tá Al Cadhda díbeartha ón gcuid is mó den tír, agus tá na hIaráicigh ag obair ina gcoinne níos mó ná riamh. Ach an bhfaca éinne scéal mar sin le déanaí? In Lá Nua? Ní fhaca mé ansin ach scéal faoi bhuamadóir a d'éirigh leis mórán daoine a mharú. Ní bhíonn scéalta ann faoin dul chun cinn.

San Afganastáin, agus taobh léi, sa Phacastáin, tá sé ag éirí le harm an Phacastáin agus le harm NATO i gcaoinne an Talaban agus na sceimhlitheoirí. Ach is rún sin sna meáin, is dócha.

Ach bíonn cúpla focal ann faoi George Bush i gcónaí. Deir Dónal Mac Giolla Chóill san alt beag Ar an Lá Seo, atá in ainm is a bheith faoi bhás George Washington, gur cinnte nach mbeidh mórán d'oidhreacht fhónta dhearfach fágtha i ndiaidh George Bush. Is olc an scéal é is dócha go bhfuil an Iaráic saor agus an Talaban díbeartha as an Afganastáin, agus mórán eile.

Ar an láimh eile, tá dhá leathanach acu lán de bholscaireacht Al Gore... Ní dhearna siad trácht ar bith ar ráiteas an Phápa i leith an Téimh Dhomhanda (nach bhfuil naofa, dar leis).

Ba chóir dom duine cáiliúil Éireannach a mhaslú in pé alt a scríobhaimse is dócha. Ach is fearr liom "rúin" a scaoileadh.

Chuir George Bush an Phacastáin sa mheán Oirthear!

Tá a fhios agam go gcuireann galar an fhrithBhuiseachais isteach ar smaointe an duine, ach dar le eagarfhocal Lá Nua inniu, is féidir le Bush an tOirthear a aistriú siar. Seo thíortha an Mheán Oirthir, a eagarthóir...

Muise, agus cé go mbíonn a leithéid ag gearán faoi rud ar bith a dhéanann Meiriceá, bíonn siad chomh sásta gearán a dhéanamh aon uair nach ndéanann. Marbh le tae agus marbh gan é, mar atá. Dúirt Bush agus rialtas na Stáit nach bhfuilimid sásta le heachtraí Musharraf. Cad eile atá le déanamh? Agus an mbeadh cúrsaí ní b'fhearr ansin agus cumhacht ag an Taliban? Tá baol ann go mbeadh radacaigh i mbun sul i bhfad má thiteann an rialtas atá ann. An mbeadh sé ní b'fhearr dá dtabharfadh Musharraf meas don daonlathas? Cinnte! An ndeirimid sin? Cinnte! Ach is cuma sin le Lá Nua inniu. Tá comhlachtaí móra Mheiriceá ag tabhairt tacaíochta do Musharraf mar gheall ar an ola. Táim i ndáiríre - sin a deir siad! Comh fada agus is féidir liom a fheiscint, agus ní iriseoir mé, ní bhfaighimid aon ola ón Phacastáin. Is allmhaireoirí ola iad.

Aon duine a thuigeann an fuath do Bush (agus do Mheiriceá) a bhíonn ann, tuigeann an duine sin nach bhfuil fíricí tabhachtach ar bith in eagarfhocail ná scéalta nuachta...is fuath leo iadsan, freisin.

Eagarfhocal ar eagarthocal Lá Nua: Cacamas.

Ní dóigh liom go mbeidh aon mhaith le teacht as cainteanna Annapolis, d'ainneoin iarracht maith Bush. Mar a dúirt mé inné. Ní dóigh le CÓL agus Lá Nua gur fiú do Bush aon rud a dhéanamh, mar is Bush é. Muise.

“Uttering lines that send liberals into paroxysms of rage, otherwise known as ‘citing facts,’ is the spice of life. When I see the hot spittle flying from their mouths and the veins bulging and pulsing above their eyes, well, that’s when I feel truly alive.” - Ann Coulter

al-Dura, Iosrael agus Annapolis

Mar a tharla le mórán de na Cause Celibre in aghaidh Iosrael, ba bhréagach an líomhain seo gur mharaigh na hIosraeligh buachaill óg darb ainm al-Dura. Ní bheidh síocháin ann riamh agus a leithéid sin ar siúl. Is léir nach bhfuil suim ar bith ag mórán daoine san Eoraip, agus dar ndóigh sa mheán-oirthear, i síocháin le hIosrael.

Ach fós, beidh cruinniú mór thíortha an domhain ar bun i Meiriceá, sa chathair Annapolis. Is iomaí tír a bheidh páirteach ann. Dóbair gur thug na hArabaigh cead ar bith dá chéile freastal air. Agus ní léir go bhfuil údarás ar bith ag Údarás na bPalaistíneach. An rud is mó lena bhfuiltear ag súil as ná ráiteas go mbeidh Iosrael agus na Palaistínigh sásta "próiseas síochána" eile a chur ar bun.

Tá gach rud ina phraiseach do na Palaistínigh ón uair gur roghnaigh siad sceimhlitheoirí oscailte mar rialtas. Ach an bhfuil cúrsaí dona go leor fós go mbeidh siad dáiríre faoin síocháin? An mbeidh naimhde Arabacha Iosrael sásta leis sin riamh? Ní fheadar. Dá mbeadh gach duine i ndáiríre, bheadh seans ann. Ach is breá le daoine a gcuid drochchlaonta agus scéalta uafásacha faoi na Giúdaigh, faraor. Tá súil agam go bhfuil seans éigin ann. Ach nílim an-dóchasach fós.

Comhar

Mar a tharla, tá mo litir in Comhar na míosa seo, ag cuir in iúl cé chomh mí-shásta agus a bhí mé faoin alt maslach sin le Seán Ó hÉalaí. B'fhearr liom leithscéal, ach is dócha go bhfuilim sásta leis sin. Deir an t-eagarthóir ina dhiadh nach ndéantar aon chinsireacht ar thuairimí in comhar. Ach deirim fós, dá mbeadh alt faoin homaighnéasach, nó faoin lucht siúil, nó grúpa eile ar bith, ní bheadh siad sásta an bhiogóideacht chéanna a chur i gcló.

Is iomaí rud fiúntach a bhíonns in Comhar, agus is mór an trua nach mbíonn an t-eagarthóir níos cúramaí maidir le hábhar mar seo.

An Daonlathas i Meiriceá, agus Ráflaí faoina Bhás

Tá alt suntasach in Lá Nua inniú le Helen Nig Fhinn, bean Éireannach (go bhfios dom) atá ina cónaí i Nua-Eabhrac. Tá sí ag moladh féile scannán idirnáisiúnta ar ábhar an daonlathais. Ach san alt, luann sí cúpla rud eile.

Is minic a chloisim faoin bhfrith-Mheiriceánachas thar sáile, agus tá níos mó ná Meiriceánach amháin ann a chuireann i gcéil gur as Ceanada é/í, mar tá siad dubh dóite de na hionsaithe. Agus, de réir dealraimh, tá náire orthu faoina dtír féin. Is trua liom iad. Is féidir go mbeidís ní ba chompóirdí i gCeanada. Ach na daoine a gheall go mbeadh siad ag cur futhu i gCeanada má bhíonn bua ag George Bush, níor imigh. Caint amháin, seachas beart. Ach níl aon amhras ach go mbíonn sé deacair bheith i do Mheiriceánach thar sáile na laethanta seo go háirithe, agus is dócha go bhfuil sé rí-dheacair don té nach bhfuil bródúil as an tír seo. Mar a dúirt, is trua liom iad.

Luann Helen rud eile atá coitianta go leor na laethanta seo, agus sin an mhíthuiscint a bhíonn ag daoine maidir leis an daonlathas sa tír seo, agus an dóigh a fheidhmíonn sé. Is minic, go háirithe ar an eite chlé, nach mbíonn daoine sásta go bhfuil an daonlathas ann nuair a chaillíonn siad toghcháin. B'fhearr lena leithéid deachtóireacht shóisialach a chuirfeadh na dlithe i bhfeidhm gur mian leo. Mar dhea. Ach faoin daonlathas, bíonn buaiteoirí ann, agus bíonn cailiúnaithe ann. Sin an dóigh a oibríonn vótaí.

Ach an bhfuil daonlathas ar bith ann agus George Bush sa Teach Bán? Níl, ar shlí. Tá poblacht ann, mar a bhí riamh. Saghas daonlathais sin, ceart go leor, ámh.

Sna Stáit Aontaithe, tá dhá theach dála ann, agus uachtarán, agus cúirteanna. Sin na trí roinn. Tá ionadaithe sna tithe dála ó gach stát. Sa Seanad, tá beirt ann ó gach stát. Sa Teach, braitheann sé ar dhaonra an stáit. Agus caitheann gach duine aonar vóta dóibh go léir. Caitheann daoine aonara vótaí don uachtarán, ach bailítear le chéile iad agus i ndeireadh na dála, ní mór vóta lastigh an stát a bhualadh chun an vóta sin a thabhairt don uachtarán (cúpla vóta, de ghnáth). Sin an córas atá againn, agus feidhmníonn sé go han-mhaith, go raibh maith agat.

Má thugann na tithe dála dlí nua don uachtarán, tá ceart aige cosc a chur air. Ach má tá vótaí go leor sna tithe úd, is féidir leo an dlí a chur i bhfeidhm ina aineoinn. Braitheann gach rud ar vótaí na n-ionadaithe, agus braitheann ar vótaí an duine aonar cé hiad. Faraor, i mo stát féin, tá daoine sa Seanad nach n-aontaím leo riamh. Ach sin an córas atá againn. Ní cuirim i gcéil nach bhfuil an daonlathas ann mar gheall ar Hillary agus Schumer. Is raiméis sin.

Bhí deis ag lucht na heite clé vótaí a chaitheamh in aghaidh Bush dhá uair, agus theip orthu an bua a fháil. Dhá uair. Chaith mise mo vóta féin in aghaidh Bill Clinton dhá uair, agus theip orm. Sin mar a bhíonn. Sin an daonlathas atá againn. Níl sé foirfe, ach ní chreidimse go bhfuil córas níos fearr ann.

Aon duine a thugann faoi George Bush mar gheall ar 'easpa daonlathais,' is duine aineolach sin, faraor. Tá an daonlathas ceart go leor sna Stáit, go raibh maith agat.

Dála an scéil, d'fhéach mar ar shuíomh idirlín na féile, agus cé nach bhfuil dealramh olc ar an chuid is mó dá bhfuil ann, tá scannán amháin ann, an gcreidfeá, nach mbaineann leis an daonlathas ar chor ar bith, agus atá in éadan an "cogadh ar an sceimhlitheoireacht" agus ag cáineadh George Bush agus Meiriceá. Botún, is dócha, go bhfuil an ceann sin ann... Mar dhea.

Ionsaí Náireach ar Mheiriceá in Comhar

Tá síntiús agam den irisleabhar Comhar. Ceanaím é chun taitneamh a bhaint as an nGaeilge, as an siamsa agus dea-scríbhneoireacht a bhíonn ann. Ach caveat empor. Cad tá le léamh sa chéad alt san eagrán is déanaí ach alt a chuir racht feirge orm. Ní raibh mé in ann é a léamh ach ar ball, mar tá sé chomh maslach sin. Siamsa? Taitneamh? Dea-scríbhneoireacht? Beag an baol, mo léan.

Gach uair a cheapaim go bhfuil an frith-Mheiriceánachas ag dul i léig in Éirinn, bíonn dul amú orm. Déanaim iontas uaireanta cén fáth go mbacaim leis an teanga seo. Ach is liomsa í, agus is le daoine eile nach biogóidí iad, seachas leis na biogóidí amháin, buíochas le Dia. Ach bím do mo cheistiú féin gach uair a fheicim rud mar seo.

Scríobh an t-ainbhiosán biogóideach Seán Ó hÉalaí an feillbheart is maslaí dár léigh mé riamh faoi Mheiriceá (agus sin rud), agus chuir an t-eagarthóir Mícheáil Ó hUanacháin i gcló é in eagrán Deireadh Fomhar den irisleabhar. Náire ar an mbeirt acu.

Cuireann sé síos ar olcas Bush agus olcas an chogaidh san Iaráic, dar ndóigh. Níl aon ionadh sin - bheadh ionadh orm muna raibh na bréaga coitianta ann in alt fúinne as Gaeilge. Ach ní leor sin dó. Deir sé go bhfuil Meiriceá ag marú coismhuintir an Afghanastáin mar gheall ar an damáiste a rinneadh dár mórtas ar 9-11. Agus go mbímid sásta Araib ar bith a mhárú mar gheall ar ró-thioncar na nGiúdach inár rialtas (agus dár ndóigh, bhí an locht ar Iosrael maidir le Hiosboladh sa Liobáin...).

Is oth liom a rá gur iomaí duine a aontódh leis sin fós, cé nach bhfuil aon bhunús leis. Is beagáinín níos measa ná na gnáth-rudaí an cacamas seo, b'fhéidir, ach tá an frith-Iosraelachas níos measa ná an frith-Mheiriceánachas in Éirinn.

Cé gur maslach ar fad an méad seo go fóill, éiríonn an t-alt fiú níos measa fós. Mar ní bhíonn aon fhíor-naimhde ag Meiriceá riamh, an dtuigeann tú. Cumtar naimhde as an aer, cumtar scéalta faoi phúcaí an domhain (ó Salem ar aghaidh, deir sé) chun muintir aineolach Mheiriceá a spreagadh chun cogaidh. Agus cumhacht agus maoin a thabhairt do dhaoine áirithe, is dócha.

Is deacair ciall ar bith a bhaint as cacamas dá leithéid seo. Ach dar leis an saoi seo, ní raibh baol ar bith sa chumannachas. Ní raibh ann ach scéalta chun scanradh a chur ar pháistí.

Admhaíonn sé gur rud maith é gur ghlac Meiriceá páirt sa dara cogadh domhanda. Ach ní deir sé cén fáth. Is maith go rabhamar ann, agus is maith nach raibh Éire ann freisin, is dócha. Agus is trua nár maraíodh na Giúdaigh go léir, mar ní bheadh Iosrael ann, mar sin, is dócha. Ní mhíníonn sé an fáth go bhfuil an Eoraip níos fearr mar gheall orainn sa chás amháin seo.

Dar leis an saineolaí seo, is páistí aineolacha sinne go léir, agus is breá linn cogaidh a fhearradh, gan chúis. Muintir bhaolach sinn, a chothaíonn an t-olc i gcónaí, tá's agat.

Casacht agus plá ort, a Sheáin Uí hÉalaí. Ná bí ag súil le cabhair uainn riamh.

Ag tagairt don chabhair mar rud, is ionadh dom gur cuireadh an cacamas maslach seo i gcló san eagrán céanna inar nochtadh nach mbeidh maoiniú ó Fhoras na Gaeilge ar fáil san athbhliain do Chomhar. An ciallmhar é naimhde a dhéanamh de do chairde in am an ghátair? Ní thuigim sin. Ach is Meiriceánach mé...

Mura mbíonn leithscéal i gcló sa chéad eagrán eile, nílim cinnte go beidh mé chun mo shíntiús a athnuachan, má bhíonn Comhar ann. Agus is mór an trua sin. Bíonn scríbhneoirí fiúntacha ann beagnach gach eagrán, Seán Ó Méalóid agus Brian Mac a'Bhard go háirithe. Agus tá clúdach an-deas ar an eagrán náireach seo, muise.

Molaim do gach Meiriceánach agus gach cara dár gcuid litir a scríobh chuig an eagarthóir chun gearán a dhéanamh faoin ionsaí seo orainn. Dá ndéanfaí a leithéid d'alt faoi thír nó mhuintir eile ar bith (seachas Iosrael), bheadh gach éinne ar buile faoi. Ach ní miste le mórán más Meiriceá atá maslaithe, faraor.

Tá Duais Nobel na Síochána ina Staic Mhagaidh Arís

Sea, thapaigh siad deis eile chun Al Gore a mholadh. An frith-Bhush, an dtuigeann sibh. Slánaitheoir an domhain, a shínfeadh conradh Kyoto...agus a rinne scannán faoi fhéin! Is cuma fíor nó bréag aon rud a deir an duine, bíonn gach éinne sásta duaiseanna a bhronnadh ar Mheisias seo chultas an téimh dhomhanda.

Cheap mé nach raibh mórán céile fós acu siúd in Oslo nuair a thug siad ceann do Jimmy Carter. Ach níl aon teorainn leis an amaideacht, is léir.

Maidir le Gore agus an Téamh Domhanda, tagaim le huachtarán na Seice, agus le Rush Limbaugh. Níl aon mheas agam ar an gcoiste Nobel, ná ar an duais, a chaill a tábhacht agus a ciall fadó, faraor.

Miánmar

Tá cúrsaí go dona i Miánmar (mBurma), agus tá súil an tsaoil dírithe orthusan mar gheall ar na léirsithe frith-rialtasa atá ar siúl ann.

Nach suimiúil é go bhfuil tuiscint faoi dheireadh ag daoine áirithe gur olc an rud é an deachtóireacht, agus a brúidiúlacht? Na daoine céanna a cheap gur bhotún ollmhór é an cogadh i Vítneam, agus gur bhreá an rud é an dóigh a d'imigh na Stáit agus nár sheasamar le muintir Vítneam, ná leo sa Chambóid, nó... Sea, timpeall 35 bliain ó shin, ba chuma leo na manaigh sna tíortha seo, ná aon duine eile ann. Cinnte, le tamaillín, thug siad faoi deara na mic léinn ar chearnóg Tiananmen. Ach d'imigh sin agus tháinig an Tíogar Síneach...

Anois, agus an saol ag aithint na gcumannach agus a leithéid mar atá siad, an mbeadh siad pioc ní ba dháiríre faoin Choiré Thuaidh? Faoin Sín fhéin, agus an Tibet go háirithe? Faraor, ní dóigh liom.

Dar le Lá Nua, dúirt an tUasal Ahern gur mhaith leis brú ón Sín ar an rialtas seo sa Bhurma (Miánmar). Ach nach dtuigeann sé gur ál na Síne rialtais mar sin?

Is fíor nach cummanaigh iad sa rialtas ann anois. Cuireann siad an milleán ar na cumannaigh as a gcuid trioblóidí uaireanta, fiú. Ach níl sa chumannachas ach leithscéal sa tSín, freisin. Is deachtóireachtaí iad araon, agus sin an fáth nach miste leis an Sín eachtraí an rialtais bhrúidiúile eile seo, dar liom.

Tá cúrsaí go dona ansin le fada. Agus tá an saol míshásta le fada. Agus is cuma leo.

Féach "In Éadan an Chumannachais" anseo. Sean-alt (lochtach) a scríobh mé atá ann. Tá sé chomh sean go bhfuil cúpla nasc briste ann. Gabh mo leithscéal. Ach seo ceann eile faoin Laogai (as Béarla, nár scríobh mise).

Níos mó faoi Bhurma. Sea, Burma an t-ainm ceart fós ar an tír, cé gur mhaith leis an rialtas atá ann an t-ainm eile, nár ghlac an pobal leis riamh.

Drochchlaonadh sna Meáin, agus an FrithMheiriceánachas

Na Meáin Chumarsáide i Meiriceá

An Preas Meiriceánach agus Seán Ó Loingsigh

Is Deacair Gaeilge a Léamh

Sampla eile den Bhiogóideacht

An Fáth Go bhFuil Sé Tábhachtach

Lá Nua?

Cad is Fox News Ann?

Biogóideacht agus Ceartchreidmheachas

Baineann Fear Greim as Madra!

Iosrael agus na Palaistínigh, agus an Iaráin

Foras Feasa ar Iosrael

Mo Chur in Aithne

Rogha an Dá Dhíogha

An Iaráin - Cad a Dhéanfar? (Eanáir 2006)

Ceist Simon Wiesenthal

Fabhalscéal

Bolscaireacht

Ag Sodar i nDiaidh Arafat...

George Bush (agus an Nimh ina Leith)

Cén Fáth an Fuath Seo do George W. Bush? (2003)

Déardaoin na gCailliúnaithe Cráite (Eanáir 2005)

Léirmheas ar Alt le Mary Beth Taylor in Lá

Duaiseanna Eile don Fhrith-Bush-ach

Na Gealta i mBun Theach na nGealt

Dearcadh na nÉireannach Maidir le Bush (agus Meiriceá)

Dochar an Fhuatha do Bush san Afraic

An Cogadh san Iaráic

Na fáthanna:

Tá an Chogaidh i gCoinne na hIaráice Dleathach, Ceart agus Cóir

Torthaí an Chogaidh
Ní Buan a gCuimhne

Dul Chun Cinn:

An Todhchán
Ceannteidil
Trí Bliana san Iaráic
Laochra na hIaráice
Smaoineamh Fonnmhar
Fadhb na hIaráice
Teachtaireacht do na hArabaigh san Iaráic
Plean Nua
Rónán Mac Aodha Bhuí agus Ceithre Bliana san Iaráic
Óinmhidí Dháil na Stát Aontaithe
An Saighdiúir Meiriceánach san Iaráic

Na hAirm Ollscriosta:

Cá bhFuil na hAirm Ollscriosta?
Na hAirm Ollscriosta

Conspóidí eile a bhaineann leis:

Cé atá iontaofa?
Cad Tá Abu Ghraib ag Insint Dúinn?

Graifítí Frith-Mheiriceánach in Bagdad (agus in Lá!)

Fiúntas an Bhlaig Seo Mar Fhoinse Eolais

Tá an blag seo ann le fada, agus ailt a scríobh mé fadó, is deacair iad a fháil. I gcónaí, bíonn daoine ag ardú na gceisteanna céanna, agus sílim go mba chóir dom córas éigin a chur ar bun ionas go mbeadh sé ní b'éasca na sean-ailt a fháil. Mar sin, cuirfidh mé naisc in ailt nua chuig na seanchinn, agus déanfaidh mé naisc chucusan de réir ábhair sa liosta nasc atá ar an suíomh seo.

Tá níos mó ann ná na mór-ábhair a bheidh ina mbailiúcháin, ach beidh siad ar fáil mar a bhí riamh, sa chartlann.

Sé Bliana

Lá cuimhneacháin atá ann inniu. Rinneadh ionsaí uafásach orainn sé bliana ó shin. Tá na Daonlaithigh ag iarraidh fós géilleadh sa chogadh a tosaíodh ansin. Ach buíochas le Dia, níl siad láidir go leor fós chun an feall sin a chur i gcríoch. Ní maith leo go bhfuil dul chun cinn ann, de réir an ghinearáil is mó san Iaráic. Níor mhaith leo éisteacht leis. Níl meas ar bith acu air, cé go bhfuil sé sa phost sin mar gheall ar a gcuid vótaí féin. Agus go bhfuil sé ag éirí leis i gcoinne na sceimhlitheoirí, Al Quaeda go háirithe, san Iaráic. Ach pé rud a cheapann a leithéid, tá dul chun cinn ann, agus dóchas. Agus nílimid ag géilleadh.

Fuarthas teachtaireacht ó Bhin Laden (mar dhea) chun comóradh eile a dhéanamh ar an lá seo. Tá sé ar aon intinn leis an bpáirtí Daonlathach...agus níl cumhacht go leor aigesean chun an tír seo a scriosadh ach oiread. Má tá sé beo in aon chor.

Tá a chlár oibre ag gach éinne, agus is mór an trua go dtugann daoine áirithe príomháit dá dtuairimí polaitiúla ar lá mar seo. Fiú san Eaglais Chaitliceach anseo, is mó duine a chuir tuairimí amaideacha os comhar na ndaoine, seachas meas cóir a thabhairt don tír seo. Ag an Aifreann inniu, chuala mé faoin "war on terror" idir comharthaí athfhriotail, dar ndóigh, agus an "war on the poor" atá á fhearadh ag an rialtas mar gheall air...cacamas claonta mí-oiriúnach. Agus chuala mé faoina leithéid in áiteanna eile. Ghuí mise ar iadsan a cailleadh, iadsan atá anseo ina ndiaidh, agus ar an saol seo. Go raibh síocháin againn.

Agus chuaigh go dtí mo phost. Mar a rinneamarne go léir ar an lá úd sé bliana ó shin. Tá ár mbreatach ar foluain sa bhaile.
Agus faoi dheireadh, tá siad ag ath-thógáil.