Admhaíonn Fiú an BBC é!

Ní minic a bhíonn aon rud dearfach faoi Iosrael le léamh nó le cloisteál ón mBíb. Ach fair play dóibh an uair seo, maidir leis an Mavi Marmara agus "Cabhlachán na Síochána" (mar dhea). Mar a dúirt mé ag an am, is iontach a bhfeictear le súile oscailte.

Tá a lán cainte le déanaí faoi Phróiseas na Síochána, agus tá BHO ag cur i gcéil gur féidir na ceisteanna móra a shocrú, cé nach bhfuil aon údarás iontaofa ag na hArabaigh Phailistíneacha, agus go bhfuil a fhios acu nach mbeidh aon athrú ann. Is mór an trua nach mbeidh aon dul chun cinn ann, ach sin mar atá. Dá mbeadh ní ba mhó daoine ag féachaint ar chúrsaí mar atá, seachas mar a bheadh nó mar a chuala siad go bhfuil ó lucht an fhuatha, b'bhéidir dóibh cúrsaí a fheabhsú. Ach chomh fada agus a bheidh lucht tacaíochta ag na sceimhlitheoirí, ní bheidh aon náire orthu, ná athrú intinne.

Ar Saoire

Ó am go chéile, scíobhaim blagmhír nach mbaineann leis an bpolataíocht anseo. Sos cogaidh, mar a déarfá. Tá a lán suime agam i mórán ábhar, muise, agus tharla de thaisme go mbím ag plé cúrsaí polaitiúla. Má tá suim ag éinne, bím ar Facebook, agus tamall ó shin chuir mé mórán grianghraf de mo laethanta saoire ann. Ní bhíonn gach éinne sásta ballraíocht Facebook a ghlacadh, ach molaim é mar is ansin a bhíonn níos mó Gaeilge ná áit ar bith eile le tamall anuas.

Bhíos in Montana, Wyoming agus Idaho (agus ar an traein idir Montana agus Nua-Eabhrac, le stad in Siceágo). Seo cúpla sampla dá bhfaca mé thall san Iarthar.

Ar an mbóthar in Montana

Grand Tetons
Tearmann Náisiúnta na mBíosún
Páirc Náisiúnta Oighearshruth (sin mise)
Páirc Náisiúnta Oighearshruth

Gilad Shalit

In Gaza, there are 1.5 million people. Only one of them is truly in need of
humanitarian assistance. - Ehud Barak

Is cuma le lucht na gcearta daonna na daoine a bhfuil fíor-ghá le cabhair acu. Tacaíonn siad fós leis na coirpigh a bhíonn ag briseadh gach dlí. Cén fáth go bhfuil siad chomh dall sin? Fuath agus easpa céille, is dócha. Ach ar an gcaolseans gur as aineolas atá sé, roinnim fíricí anseo ó am go chéile.

Saighdiúir Iosraelach is ea Gilad Shalit. D'fhuadaigh sceimhlitheoirí ó Ghása (Hamas) é breis is ceithre bliana ó shin. Ní thugann siad cead d'éinne cuairt a thabhairt air, an Cros Dearg san áireamh.

Cá bhfuil na hagóidí is na baghcait?

Ní dóigh liom go gcloistear a scéal fíu, mo léan.

Faoi Thioncar na nGiúdach

Thug Gaelscéal cuireadh dom taobh eile den scéal a insint ar 'an ardán' maidir le hIosrael agus na báid sin (Mavi Marmara go háirithe). Gan colún tuairimíochta nach le ball dá bhfoireann, ní bheadh a leithéid ann in aon chor, ach is maith an rud é go raibh suim ar bith acu. Ach le fírinne, táim réasúnta cinnte nach raibh suim sna fíricí sin chomh mór acu agus a bhí suim sa chonspóid a chothófaí.

Thosaigh mé an t-alt ag rá nach mbeadh a lán daoine sásta é a mheas gan chlaonadh, agus dúirt cara liom nach sin an dóigh is fearr chun daoine a mhealladh chugat. Beagán de sheanbhlas a bhí agam, chun náire a thabhairt orthu nach mbíonn sásta an scéal a mheas, ach ní thuigtear a leithéid go minic (ní maith le hÉireannaigh stíl 'Fox News' a dúradh liom nuair a d'iarr siad an t-alt orm...). Ba é m'fhreagra do mo chara ná go bhfuilim cleachtaithe leis an gconspóid seo agus dearcadh na ndaoine, agus níl a lán dóchais agam. Cé go mbím sásta iarrachtaí a dhéanamh chun an fhírinne a insint, pé scéal. Ag troid le muilte gaoithe a bhím, is dócha.

Ní raibh mé chun freagra a thabhairt dóibh siúd a sceith amach an fhuath iondúil. Tá áthas orm gur chuir mé fearg ar a leithéid. Cúis sásaimh sin dom i gcónaí. Ach ní fheadar ar scriosamar 'an t-ardán' sa nuachtán, mar níl sé ann an tseachtain seo, agus is trua sin. Ach sa ghiota faoi na blaganna déantar trácht ar Chinn Lae Uí Reachtair, an mhír ina magann sé faoi mo cholún le hargóintí...an-...bhuel, le focail go leor. Mar shampla, maíonn sé gur thóg na hIosraeligh na focail 'go back to Auschwitz' as comhthéacs, nó rud mar sin. (Féach an scannán thíos).

D'fhoilsigh siad litir ó fhuathdóir Iosrael eile (Brian Mac Aongusa) mar 'fhreagra' dom. Ní foláir go bhfuilim faoi thiocair na nGiúdach a bhíonn taobh thiar de gach aon rud olc, mar gur Meiriceánach mé, sin bunús a choda. Bheadh sé greannmhar, ach go bhfuil an fhuath a thaispeánann sé fíor, agus na bréagacha a insíonn a leithéid chomh marfach agus atá buamaí Hamas.

*Osna*

Fuair mé teachtaireacht amháin ó Ghael eile a thacaíonn liom. Nílim i m'aonar, ar a laghad. Fainic!

An bhfaca éinne an scannán seo? Níl aon ghá le focail eile. (Ach rinne an IDF é - agus níl aon rud fíor mura ndeireann na sceimhlitheoirí agus a lucht leanúna é!)

Anois, feicfear an mbeidh aon rud in Gaelscéal faoin mblagmhír seo a thagraíonn do thrácht i nGaelscéal ar bhlagmhír a thagraíonn don alt a bhí agam in Gaelscéal...

Nuachaint

Scríobh mé alt aréir agus rinne mé tagairt don úrscéal 1984 agus focal ó Newspeak. Bhí mé ag déanamh mo mhachnaimh air inniu, agus léigh mé píosa ó Wikipedia (thuas) faoi. Chuir sé leasú na Gaeilge i gcuimhne dom.

Bíonn daoine ann a deir go bhfuil an Ghaeilge ró-chasta, agus go bhfuil gá ann lena leasú. Údarás iad a cheapann gurb fhéidir leo teanga a athrú le fiat. Níl aon ghá le séimhiú. Níl aon ghá leis an tuiseal ginideach. Agus a leithéid sin. Bheul, is ionann sin agus Newspeak George Orwell.

Tá gá le caighdeán, agus glacaim leis sin. Glaicim le hathchóiriú na litrithe agus leis an gcló Rómhánach, mar sin mar a bhfuair mé an teanga. Ach tuigim iad nach nglacann leo. Agus ní ghlacfaidh mé le hathruithe bunúsacha a thagann ó údarás gan aon údarás ar a leithéid de theanga bheo.

Saoirse don Ghaeilge! Saoirse do lucht a labhartha! Nílimid chomh lag sin go ngéillfimid do Dheartháir Mór na Gaeilge.

Leithscéal eile Dóibh ar Fuath Leo Iosrael

Is cuma cad iad na fíricí, dar ndóigh. Cé go bhfuil siad ar fáil. Níl cluas le héisteacht ag lucht an fhuatha. Bhí sé ar intinn ag na 'gníomhaithe ar son na síochána' seo troid a thosnú a chuirfeadh droch-chlú ar Iosrael, agus a thabharfhadh cabhair do na sceimhlitheoirí Hamas in Gása. Agus nuair a bhí sé riachtanach do na saighdiúirí Iosraelacha roinnt díobh a mharú chun iad féin a chosaint (ón saghas sin 'síochána'), fuair lucht na mbád seo an bua, i súile na bhfrithIosrealach.

D'aon ghnó a tharraing siad an troid is an foréigin seo orthu féin, agus dhíultaigh siad gach tairiscint a rinne Iosrael chun fíor-chabhair a thabhairt do na hArabaigh bhochta in Gása. Bhí sé ina chuspóir amháin acu an t-imshuí a bhriseadh agus náire a tharraingt ar Iosrael. Ionsaí ar Iosrael ab ae é. Ní raibh aon ghá leis ach chun sin a dhéanamh. Ní raibh aon bhaint ag an eachtra seo leis an tsíocháin a chothú, ná baol air. Ionsaí ab ea é.

Ach is cuma leis an eite chlé (na meáin choitianta, an chuid is mó de na hEorpaigh, na NA, srl.) cad iad na fíricí. Ceapann siad go bhfuair siad an bua. Ach cé nach cara do Iosrael é BHO, ar a laghad (agus nílim ag rá gur mar gheall ar an gceart atá sé á dhéanamh), níl sé ag tabhairt faoi Iosrael go hoscailte. Dá mbeadh na clocha aige chun seasamh a dhéanamh ar son Iosrael agus cearta na ndaoine sin...

Maidir le lucht na mbád sin, ní bhíonn aon bhac ar bhia ag teacht isteach go Gása, agus níl aon ghéarchéim bia ann. Ní raibh siad ann chun daoine bochta a chabhrú. Bhí siad ansin as cúis amháin - chun Iosrael a shaighdeadh agus cabhair a thabhairt do naimhde Iosrael. Is léir sin d'aon duine d'fhéachadh air le súile oscailte. Dá mbeadh ní ba mhó dá leithéid sin ann...

Ach an bhFaighfidh Sé Duais Nobel?

Tá a fhios ag gach éinne go bhfuil Al Gore saibhir mar gheall ar dhoscéal an téimh dhomhanda. Ach anois tá boc eile ag brú isteach ar an aicsean, de réir dealraimh.
Tá post nua ag Tony Blair. Gheobhaidh sé na milliúin punt as comhairle a thabhairt don chomhlacht áirithe seo conas airgid a shaorú as imeagla is míthuiscint - gabh mo leithscéal - as réitigh ar an ngéarchéim seo ina bhfuilimid.

Níl aon locht ar lorg na teicneolíochta nuaí, ná ar bhrabús a dhéanamh as. Ach den chuid is mó, is airgead poiblí a chaithfear ar an stuif seo, airgead a thógfar uainne. Ní dhéanfaí an chuid is mó den teicneolaíocht seo difear dá laghad maidir leis an aeráid, agus is beag an t-amhras nach mbeidh sé níos daoire dúinn go léir. Mar sin, cosúil le hAl Gore, beidh Tony níos saibhre mar gheall ar dhochar a dhéanfaidh sé 'ar son na cúise.'

Obair mhaith, más féidir leat a leithéid a fháil...

Is féidir go bhfaighfidh sé duaiseanna. Ní heisean George Bush ach oiread. An t-aon rud ina aghaidh ná nach raibh seans aige post GWB a choimeád uaidh, agus mar sin, ní dóigh liom go mbeidh an méad céanna duaiseanna aige agus a bhí ag Al Gore. Ní féidir dó bheith ina ain-Bush. Níl fágtha aige ach bheidh ina fháidh, go dtitfidh an spéir. Agus a éirigh níos saibhre agus níos saibhre, agus sinne a fhágáil níos boichte agus níos buartha...

Tír na bhFiacha is Mó

Tá geilleagar an domhain ina phraiseach inniu mar gheall ar an nGréig agus an Eoraip i gcoitinne. Ach ní hí an Ghréig an tír is measa. Sasana? Beagnach. Faraor, an tír is measa, dar leis an suíomh seo, sin Éire.

Dar leis an suíomh seo, tá Monaco níos measa fós... Ach ar an mbunfhoinse a luann siad, tá Éire ag barr an liosta.

Agus más fiacha ón taobh amuigh atá i gceist, tá a lán tíortha níos measa...na Stáit Aontaithe an ceann is measa.

Táimid go léir sa bhfaopach. Ní mór dúinn níos mó airgid a chaitheamh!

Cinco de Mayo agus an Ghréig

Ar an lá seo in 1862, fuair na Meicsicigh bua ar arm na Fraince ag Puebla, arm a raibh níos mó faoi dhó. Ach cén fáth go raibh arm na Fraince i Meicsiceo?

Níor íoc siad a bhfiacha!

Nílim ag rá go mbeidh ionsaí ar an nGréig, ach tá an fhadhb chéanna acusan, agus ag tíortha eile mar an Spáinn agus an Phortaingéil. An mbeidh an Parthenon ar díol sul i bhfad? Nuair a thógtar airgead ar iasacht, ní mór é a aisíoc, nó beidh iarmhairtí ann. Sea, tarlaíonn cogaidh mar gheall ar a leithéid, fiú.

Tá geilleagar na hEorpa bunaithe ar an Aontas agus ar aontas an airgeadais, agus mar sin, má tá fadbh ag tír amháin, is leis na tíortha eile go léir í. Aontas eacnamaíochta gan aontas polaitiúla is cionsiocar leis an bhfadhb seo, le fírinne. Is cosúil le cuntas bainc de do chuid, a roineann tú le gach ball de chumann, agus daoine gan chiall ag caitheamh an airgid gan srian. Nó níos measa fós, mar tógann siad airgead ar iasacht agus tuigtear go bhfuil úinéirí an chuntais sin go léir freagrach as na hiasachtaí sin. Fiú mura ndúradh sin, tá sé intuigthe.

Mar sin, íocfaidh gach tír san Aontas Eorpach as droch-iompar na dtíortha atá ag dul faoi. Agus mar sin, déanfar dochar don gheilleagar go léir.

An an amhlaidh go bhfuil na tíortha eile ag cur breis airgid isteach an chuntas bainc céanna sin, gan aon athrú ar iompar na ndaoine gan srian? Ba chóir dó na Gréigigh a bheith freagrach agus stuama as seo amach - ach ní léir go mbeidh! Tá an rialtas lag, agus mórán de na saoránaigh diúltach. Cén réiteach eile a bheadh ann? Cumhacht a ghlacadh ar an tír? Iad a dhíbirt ón Aontas? Ní fheadar, ach is ábhar machnaimh an cheist seo. Ar a laghad, dúnfar an cuntas bainc seo, déarfainn. Mura bhfuil sé dúnta cheana féin.

Agus cad atá ar siúl sa Ghréig? Níl siad ag éisteacht le réasún, de réir dealraimh. Tá siad as smacht ar fad. Ah, an Sóisialachas abú... Ar mhiste leat cúpla euro a thabhairt dom ionas go mbeidh mé ábalta mo bhreatach dearg a cheannach? Cad é sin? Is miste? Is gaimbín thú!

Ach ní féidir go dtarlóidh a leithéid anseo (ná in Éirinn)... Níl aon rud le feiscint anseo...

Meicsiceo agus an Eaglais Chaitliceach

Ba chóir d'aon duine ar mhaith leo aon scéal faoin Eaglais i Meicsiceo a thuiscint an t-alt seo a léamh. Tá drochscéal á thuairisc ag Dennis le déanaí, agus níl aon leithscéal ann dá leithéid. Ach chun iompar na heaglaise a thuiscint, ní mór níos mó a fhoghlaim faoi Mheicsiceo, i mo thuairim.

Bhí réabhlóid an tsóisialachais i Meicsiceo 1910-17. Mar a tharla, bhí iompar an rialtais sin i leith na hEaglaise ní ba mheasa ná iompar na Naitsithe nó na Sóivéideach féin. Bhí na mílte máirtírigh ann sna fichidí go háirithe. Seo cúpla sliocht as an alt thuas:

At the age of 38 on March 31, 1927, he [Anacleto Gonzalez Flores] was martyred: he was hung by his thumbs while being tortured to death. He refused to disclose the location of the Archbishop of Guadalajara and the leaders of the Cristero movement, defenders who fought for the faith. He was beatified along with 13 other martyrs on Nov. 20, 2005.

The newest Mexican saint is Bishop Rafael Guizar Valencia, known as the "Bishop of the Poor." He was canonized by Pope Benedict XVI this past October, on Oct. 15, 2006, and became the first bishop to be canonized in Latin America. Although he was not martyred, he carried out his apostolate as priest and bishop "amid almost constant persecution and situations of danger." He lived for many years in exile. He uttered repeatedly "I will give my life for the salvation of souls."

Ná déan dearmad den duine Valencia sin.

Seo alt an-úsáideach eile. Sleachta as:

As Mexico entered the mid-twentieth century the more violent oppression of
earlier in the century had waned, but it remained severely suppressed. By
1940 it “legally had no corporate existence, no real estate, no schools, no
monasteries or convents, no foreign priests, no right to defend itself
publicly or in the courts, and no hope that its legal and actual situations
would improve. Its clergy were forbidden to wear clerical garb, to vote, to
celebrate public religious ceremonies, and to engage in politics,” but the
restrictions were not always enforced.
Open hostility toward the Church largely ceased with the election of Manuel
Ávila Camacho (1940-46), who agreed, in exchange for the Church's efforts to maintain peace, to nonenforcement of most of the anticlerical provisions, an exception being Article 130, Section 9, which deprived the Church of the right of political speech, the right to vote, and the right of free political
association.

...In 1991 President Salinas proposed the removal of most of the anticlerical
provisions from the constitution, a move which passed the legislature in
1992.

Tabhair faoi deara na dátaí thuas.

Tá an diabhal cliste agus roghnaíonn sé an t-am is measa chun drochscéalta a nochtadh, dar liom. Mar an ceann seo a luaigh Dennis.

The Vatican started an investigation into Maciel's actions in 2004 and concluded in May 2006 that he was guilty of sexual abuse, the order said....

In 2005 Maciel stepped down as head of the order and, a few days before John Paul II died, Cardinal Ratzinger announced his intention of removing "filth" from the Church; many believed he was referring specifically to Maciel.

Timpeall an ama chéanna a raibh an Eaglais ag aithint na naomh Meicsiceach, tháinig an drochscéal seo chun solais. Ní nach ionadh go raibh leisce ar an Eaglais an scéal seo a chreidiúint, agus, faraor, fiú a nochtadh.

On January 3, 1941, with the support of Francisco González Arias, Bishop of
Cuernavaca, he founded the Legion of Christ and its lay arm Regnum Christi in 1959. Maciel was ordained to the Roman Catholic priesthood in Mexico City on November 26, 1944.

Maciel is the grand-nephew of a Mexican saint canonized in 2007, Rafael Guízar Valencia, who also was an integral part of the founding of the Legion of Christ.

Bhunaigh sé an t-ord ag an bponc a thug rialtas Mheicsiceo beagán saoirse don Eaglais, am nach raibh sé saor ná sábhálta a leithéid a dhéanamh fós. Tús athbheochaint na hEaglaise go hoscailte sa tír, tír ina bhfhualaing an Eaglais géarleanúint uafásach. Agus rinne an t-ord sin a lán maithis, fiú le droch-dhuine á stiúradh. Ní bheadh sé éasca do mhuintir na tíre an t-ord sin a chosc, as a lán cúiseanna. Agus seans go leanfar leis in aithneoin seo uile.

Is iomaí droch dhuine san Eaglais a rinne agus a dúirt rudaí maithe, cé nach raibh aon mhaith iontu féin. Ní rud nua é seo, faraor. Is dócha go ndearna Iúdás rudaí maithe ar feadh tamaill, freisin. Is iomaí cleas atá ag an diabhal, agus bíonn Eaglais Chríost faoi ionsaí i gcónaí - ón taobh amuigh agus ón taobh istigh.

¡Viva Cristo Rey!

Lá an Bhrátha

Fógraítear go bhfuil sé ag teacht, agus go bhfuilimid ag scriosadh an domhain agus go bhfuil
baol ann!
baol ann!!
baol ann!!!
go mbeidh gach rud níos measa mura dtabharfaimid cumhacht dóibh siúd a thuigeann cúrsaí an domhain...
Gach Lá an Domhain go háirithe.
Ach mar a tharlaíonn, tá cúrsaí ag dul i bhfeabhas le blianta (1). Nach é sin rud le ceiliúradh?

Tá blagmhíreanna eile ann inniu a chuireann cúpla amhrán Gearmánach i mo chloigeann. Seo ceann acu (Volkslied):

Am dreißigsten Mai ist der Weltuntergang wir leben nicht mehr lang wir leben nicht mehr lang am dreißigsten Mai ist der Weltuntergang wir leben nicht wir leben nicht mehr lang. Doch keiner weiß in welchem Jahr und das ist wunderbar. Wir sind vielleicht noch lange hier und darauf trinken wir!

Ar an 30ú Bealtaine beidh lá an bhrátha Ní bheimid beo le fada Ní bheimid beo le fada... Ach níl a fhios ag éinne Cén bhliain atá i gceist Agus tá sé sin go breá, Ní a fhios ag éinne an mbeimid anseo le fada Agus sin an fáth go n-ólaimid!

Agus tá fonn an-éadrom sultmhar aige!

Ceann eile, rac-cheol an uair seo:
Es ist nicht leicht ein Gott zu sein! (Níl sé éasca bheith i do Dhia)

Táimid cosúil le déithe mar tuigimid cad is maith agus cad is olc ann, agus tá toil shaor againn. Níl cumhacht Dé againn, ná baol air (ach amháin trí mheán ár bpaidreacha). Is caomhnóirí an domhain sin, mar thug Dia dúinn é (rinneadh dúinn é). Bíonn roghanna againn, agus bímid ag déanamh roghanna níos fearr le fada, buíochas le Dia. Ní mór leas an chine daonna(2) a choimeád mar an phríomhsprioc i gcónaí. Bímis stuama(3). Ná bímis ag brath ar mhiotais in ionad eolaíocht...

Lá an Domhain sona daoibh!

1 - Ní aontaím le gach rud san alt seo, ach tá an chuid is mó de go han-mhaith.
2 - "These examples provide clear and unambiguous illustrations of environmental advocacy trumping the public health policies of international organizations involved in malaria control."
3 - "A non-hippy-assed view of protecting the earth" :-)

An Éagsúlacht Abú! Sinne san Áireamh!

Is minic a tharlaíonn sé sa lá atá inniu ann go bhfuil dearcadh diúlatach ag a lán daoine i leith éagsúlacht a dtíre nó a gcultúir. Baineann sin le meas dá dteanga, i measc gnéithe eile. Féin-fhuath atá i gceist.

Is iomaí cúis as a d'fhás an dearcadh seo. Ach dar liom, tá an locht is mó ar chórais oideachais na dtíortha seo. Táimid go léir multi-culti sa lá atá inniu ann, agus dar ndóigh, bíonn na cnoic glas i bhfad uainn - agus múintear nach bhfuil féar maith againn sa bhaile ar chor ar bith. Níl aon chultúr níos fearr ná cultúr eile (agus mar sin, níl aon mhaith i gcultúr ar bith).

Mura gcreideann tú go bhfuil an cultúr is fearr agat i do thír féin, mura gcreideann tú go bhfuil do thír go maith, agus mura gcreideann tú go bhfuil baint láidir agat le muintir do thírse agus lena cuid traidisiún, ní oireann an tír sin duit, agus ba chóir duit imeacht. Ach má chreideann tú gurb amhlaidh le gach tír, agus gur ionann iad go léir, is cuma, mar sin. Is cac iad go léir (ach amháin, b'fhéidir, ar na cnoic thall...)

Tá a lán daoine ann a shaoraíonn a gcuid pá as caitheamh anuas ar a dtíortha féin - Chomsky agus a leithéid sin, mar shampla. Is dócha, ar shlí, gurb amhlaidh leo siúd in Éirinn a bhíonn ag caitheamh anuas ar an nGaeilge. Mar is iondúil, is é an dearcadh atá ag a leithéid sin ná go bhfuil gach cultúr ar chomhchéim ach amháin a gceann féin, atá níos measa. Tá an Iodáilis agus an Ghearmáinis agus Béarla srl. ceart go leor. Ach níl aon ghá le teanga dár gcuid féin. Is ualach trom dár bpáistí sin. Tá cultúr nua againn, atá inghlactha ag na Béarlóirí. Tá cultúr domhanda againn anois (ná bí ag féachaint taobh thiar den chuirtín sin!)

Tá fadhb ann leis an gcultúr domhanda, is dócha. Tá gá i bhfad níos mó don fhéinmhuinín agus féiniúlacht chultúra in aghaidh brú an Bhéarla agus ábhar coitianta dhomhan an lae inniu. Ach mar gheall ar an gcúis thuas, agus lagaíochtaí eile, síltear gur gá géilleadh don choitiantacht. Ní cheaptar gur tábhachtach aon ní nach bhfuil boic mhóra an domhain sásta leis. Agus má tá, ní chreidtear, fiú, i gcás na Gaeilge. Tá Éire sásta mórán a ghéilleadh don Aontas Eorpach, ach nuair a ghlacann an AE leis an nGaeilge mar theanga fhiúntach, ní shíltear go bhfuil an ceart acu. Labhraimis Fraincis! Is fíor-Eorpaigh sinn! Mar tá gach cultúr go maith, ach amháin ár gcultúr féin.

Tá cosúlacht ann leis an spioradáltacht ABC (anything but Christianity) atá rí-choitianta an lá atá inniu ann. Ceaptar go bhfuil fiúntas i ngach creideamh ar domhain ach amháin creideamh ár sinsear féin. Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa...

Conas a tharla go bhfuil an bhail seo orainn? Chaill an Iarthar a lán féinmhuiníne mar gheall ar na cogaidh mhóra, a bhris ár spiorad (cé go raibh baint acu le cosaint an chultúir...). Bheimis ábalta sin a shárú, mar a tharla le gach tubaiste roimhe. Agus ba léir ar ball nach an Iarthar ba mheasa, cé go rabhamar lochtach (mar is daoine sinn). Rinneadh a lán damáiste mar gheall ar an gCogadh Fuar. D'éirigh leis na cumannaithe cur ina luí ar lucht na ndea-smaointe (mar dhea), sin a rá, lucht na n-ollscoileanna srl., go rabhamar ciontach as gach peaca ar domhain, agus go raibh an réiteach acusan, agus go raibh siadsan ar son na mbochtán. Le fírinne, bhí siad ag iarraidh a gcumhacht a mhéadú sa tríú domhan. Spreag siad a lán mioscais, go háirithe sa mheánoirthear.

Cuid eile den fhadhb, agus baint aige le bolscaireacht na gcumannach, ná an dearcadh réabhlóideach a bhí ann sna seascaidí, agus adhradh an óige. Cheaptaí nach raibh aon rud i gceart ag na glúinte a bhí ann romhainn, agus go mbeadh lucht Woodstock srl. chun gach a fheabhsú, agus dar ndóigh, a athrú. Cloistear macalla de sin fós: Dóchas! Athrú! (níl aon rud go maith mar a bhfuaireamar é, sin a rá). Mar a deirtear sa seanrá, ba amadáin iad mo thuismitheoirí agus mé i m'óige, ach de réir a chéile, d'éirigh siad ní ba éirimiúla... Moladh an óige an iomarca sna seascaidí go háirithe, agus cailleadh meas ar an aois is ar an oidhreacht chultúra.

Creidtear mórán den chacamas thuas fós, dar ndóigh. Aon rud olc, rinne an Iarthar (ár sinsir) sin (agus is cuid den Iarthar Iosrael). Aon rud maith, déanfaidh daoine eile sin (ar ball, ar ball, ná bac le Stalin, Mao...). Níl aon mhaith ionainn, agus ní raibh aon mhaith inár sinsir gan dabht. Dóchas! Athrú! Aontas!

Tá daoine go leor ann a dhéanann staidear ar chúrsaí agus a thuigeann nach fíor an stuif sin. Ach múintear an dearcadh sin go rí-mhinic. Níl aon mhaith san Iarthar - agus fiú má tá, níl aon mhaith i mionchultúr nach ionann leis na boic mhóra. Is míbhuntáiste cultúr mar sin, go háirithe teanga mar sin. Níl meas againn ar Mheiriceá, ná ar Shasana - ach mura bhfuil meas acusan ar chultúr na hÉireann, ní mór ná go bhfuilimid níos measa ná iad! (Ná bactar leo siúd sna tíortha sin a labhraíonn Gaeilge...)

Ait le rá, ba amhlaidh dearcadh ár sinsear i leith na Gaeilge, den chuid is mó. Glactar leis an bhféinfhuath mar oireacht. Níl aon ghá leis an stuif sin eile a bhíodh acu. Nuair a dhéantaí éagóir ar ár sinsir, bhí sé tuilte againn. Nílimid chomh maith agus a bhí na tíortha cumasacha. Níl aon mhaith i stair an phobail seo againn. Níl aon mhaith iontú siúd a choimeád an cultúr beo in ainneoin an uile anró. Níl aon laochra ag muintir bhocht mar sin. Ní bhaineann an stuif sin le saol an lae inniu, saol an AE agus an stuif a gcuireann an saol mór suim ann. (Is daoine an-aite iadsan i Meiriceá agus san Astráil srl. a cheapann go bhfuil maitheas ann agus a labharaíonn an tseanteanga).

Ní mór dúinn ár misneach a bhailiú agus an cás a dhéanamh go bhfuil cúis bhróid againn as an gcultúr a bhfuaireamar ónár sinsir, agus go bhfuil an saol ar fad níos fearr mar gheall air, agus go bhfuil fiúntas ionainn mar gheall ar an éagsúlacht, seachas an cosúlacht. Gur pobal sinn. Sin, nó géilleadh don nithileachas.

Níl sé éasca cultúr a choimeád beo nuair nach mbíonn daoine ag fanacht sna háiteanna a bhfuil a ngaolta is a sinsir, nuair go mbíonn brú mór agus taisteal fada ann don chuid is mó againn. Táimid dífhréamhaithe, minic go leor. Ach tá sé indéanta, agus níos tábhachtaí ná riamh. Faigheann plandaí - agus daoine - gan fréamhacha bás.

Níl Aon Rud le Feiscint Anseo

Seo alt suimiúil faoin easpa dáiríreachta maidir le Climategate. Tá gach rud ceart go leor (ach go bhfuilimid ag scrios an phlainéid, mar is eol do chách...). Tá gach eolaí iontaofa, gan amhras. Ach amháin na heolaithe nach nglacann leis na dea-thuairimí, dar ndóigh. Téigí abhaile. Níl aon rud le feiscint anseo....

Pápa nó Polanski?

Nach suntasach an difear idir meon ha heite clé maidir le Roman Polanski agus na hionsaithe leanúnacha atá ar bun acu anois ar an bPápa. Cé nach ndearna an Pápa aon rud mícheart. An rud is measa ab fhéidir go ndearna sé (gus ní léir fós gurb amhlaidh), sin nach ndearna sé go leor chun coirpigh san Eaglais a chosc is a chaitheamh amach. Ach tapaíonn daoine áirithe (na frith-Chríostaithe go háirithe) an deis seo chun caitheamh anuas ar an bPápa. Cén fáth? Mar gur is eisean an duine is tábhachtaí mar threoraí agus mar shiombal na Críostaíochta. Is comharba ar Néamh Peadair é, ceannaire na hEaglaise, an eaglais chríostaí is mó ar domhain. Mar sin, is fuath leis na haindiachaithe eiseann thar aon duine eile, agus ceapann siad go bhfuil bata lena bhualadh acu anois. Sop atá acu, dar liom.

Tá cosúlacht idir seo agus cás Iosrael. Is Iosrael an tír is tábhachtaí ar domhain, dar liom, mar gheall ar a lárnacht i ngach scéal tábhachtach idirnáisiúnta. Agus is tír atá bunaithe ar chreideamh i nDia, le daoine a roghnaigh Dia, agus as a bhfuaireamar Críost féin. Cén fáth go mbíonn fuath mhillteanach ann i leith na nGiúdach i gcónaí? Mar is pobal Dé iad. Más fuath le duine Dia agus creideamh, níl amhras ach gur fuath leis na Giúdaigh.

Tháinig an drochscéal amach in Éirinn i ndiaidh a theacht amach sna Stáit. Bhí an ghéarchéim chéanna againne. Táimid beo fós, agus beidh sibhse chomh maith.

Rinneadh ainbhirt san Eaglais. Ach ní leithscéal sin don Chaitliceach chun ionsaí a fhearadh ar an Eaglais. Níl amhras ach gur leithscéal do naimhde na hEaglaise é. An ndearna an Eaglais (sinne, sin a rá) gach rud i gceart? Ní dhearna, cinnte. Agus sin mar a deireann an Pápa.

Nochtadh an drochscéal seo i Meiriceá tamall gearr i ndiaidh 9/11. Bhí a lán daoine ag teacht ar ais chuig an gcreideamh agus chuig an Aifreann mar gheall air na hionsaithe sin a rinneadh orainn. Bhí an diabhal ag fanacht le huair oiriúnach, agus d'éirigh leis na daoine sin agus i bhfad níos mó a chur ó dhoras na hEaglaise. Ná bíodh an bua aige. Bhí aithne pearsanta ar roinnt sagart a bhí ciontach as drochiompar. Níl sé seo éasca domsa. Ach ní bheidh an bua ag an diabhal orm, le grásta Dé.

Níorbh é seo an chéad uair go raibh caimiléireacht agus drochdhaoine san Eaglais, ná baol air. Agus gan amhras, ní hiad seo na hionsaithe is measa a rinneadh uirthi. Sheas an Eaglais gach triall roimhe seo, agus seasfaidh sí an uair seo freisin. Sin mar a gheall Dia dúinn, agus sin an fhírinne.

Mura gcreideann tú i nDia agus ina Eaglais Chaitliceach, ní mór go dtuigeann tú nach eagras a rinneadh chun ainbhirt a dhéanamh é an Eaglais seo, agus níl aon duine a leanann teagasc na hEaglaise sásta leis na drochchúrsaí seo. Feiceann duine an rud ab áil leis, dar ndóigh, agus ní bheidh naimhde na hEaglaise sásta linn go deo. Ní miste liom sin. Is rud tábhachtach go mbíonn na naimhde cearta agat, dar liom. Sin mar a bhíonn tú cinnte go bhfuil an ceart agat.

Tá Aonghus ag déanamh sár-oibre chun fírinne an scéil seo a iniúchadh is a thuairisciú.

Seo cúpla rud suimiúil ó Mheiriceá:

• An tEaspag Lynch
• Ag dul i ngleic leis an bhfadhb go tapa
• An tEaspag Dolan
  

Is Sceipteach Mé

Tá an Reachtaireach lán-chinnte go bhfuil téamh domhanda aintrapaigineach ann. Níl sé sásta le hargóintí Watts ná aon sceipteach eile. Ach má tá aon athrú i mo thuairim féin, sin go bhfuilim níos amhrasaí fós maidir leis an ardú teochta. Tá cúrsaí an domhain ró-chasta agus tá an data ró-lag chun aon tuicint chruinn a bhaint amach go fóill.

Is iomaí graf atá ar bhlag mo dhuine. Is maith liomsa na cinn seo.



Maoítear i gcónaí go bhfuil móramh na n-eolaithe ar aon intinn ar an ábhar seo. Nílim cinnte faoi sin, fiú. Pé scéal, ní shocraítear ceisteanna eolaíochta ar an dóigh sin. Cruthúnas atá de dhíth. Agus níl aon chruthúnas ann.

Deirtear go bhfuil géarchéim ann. Ní dóigh liom, cé go ndeireann duine amháin in UCLA go bhfuil níos mó CO2 san aer inniú ná a bhí ann le 15 miliúin bliain. (Molaim na tráchtanna a léamh ar an nasc sin, freisin). Fiú más fíor sin (agus níl sin cinnte fós), "ní hionann comhghaolú agus cúisíocht." Agus mar is léir ó na graif nasctha thuas, is beag an baol go bhfuil géarchéim ann. Ar an taobh eile de, bheadh géarchéim eacnamaíochta ann dá ndéanfaí na rudaí a b'áil le lucht dhoiscéal an téimh dhomhanda. Déanfar i bhfad níos mó dochar don chine daonna dá ndéanfaí ní ba lú CO2, agus tá sé fíor-amhrasach go mbeadh aon athrú ar bith ar aeráid an phlainéid. Mar a deir an duine anseo, "ready...fire...aim!" (Tá trí nasc fíormhaithe ar bhun an leathanaigh sin a mholaim go hard - an "global warming test" san áireamh!)

Tá naisc ar an suíomh seo go suímh shuimiúla a bhaineann leis an téamh domhanda. Molaim daoibh iad mar fhoinsí eolais agus tuairimí nach bhfeictear sna meáin de ghnáth (fiú ar Fox News!).

I nDilchuimne ar Lech Kaczyński

Fuair uachtarán na Polainne, a bhean is a lán daoine eile bás i dtimpiste eitleáin cúpla lá ó shin, ar dheis Dé go raibh siad uile. Bhí siad sa Rúis chun dúnmharú oifigeach na Polainne a tharla i bhfoiréis Katyn a chomóradh. Ba é sin ceann de na coireanna ba mhó a tharla sa Dara Cogadh Domhanda, agus rinne Stalin agus a chomhghlacaithe é. Maraíodh 22,000 oifigeach ansin. Bhí an Pholainn dícheannaithe. Agus anois, faoi scáth an ainghnímh sin, tá sí dícheannaithe arís. Is iomaí uafás a tharla don tír seo feadh na mblianta, agus tiocfaidh siad as an ceann seo freisin, le cúnamh Dé. Ach is mór an trua gur tharla rud chomh holc seo dóibh (arís). Fear an-mhaith a bhí san uasal Kaczyński.

Throid a athair i gcoinne na Naitsithe in Éirí Amach Vársá. Chomh fada siar leis na seachtóidí, bhí Lech féin agus dheartháir ag obair in aghaidh na gcumannaithe a raibh a gcos ar bholg na tíre acu. Bhí sé tábhachtach i ngluaiseacht na gceirdchumann, agus bhí sé ina chomhairleoir do Lech Wałęsa. Tar éis baint amach na saoirse don Pholainn, bhí sé ina mhéara ar Vársá. In ndiaidh a dhearthár (is cúpla iad), d'éirigh sé ina uachtarán.

Cara do na Stáit Aontaithe a bhí ann (in aineoinn droch-iopar Ó Buime chuig an Pholainn), agus cara don daonlathas ar fud na hEorpa. Mar ba cheart, bhí sé an-amhrasach faoin Rúis, agus thug sé cabhair don Úcráin nuair a bhí an Rúis ag troid ina haghaidh. A mhalairt leis an Rúis, tugadh píonós do na corpaigh chumannacha a rinne an-dochar dá thír-sean. Thuig sé an stair, agus chabhraigh sé le hiarrachtaí chun gnéithe tábhachtacha di a choimeád os comhair súile na ndaoine, iarsmalann i gcuimhne Éirí Amach Vársá, mar shampla. Chuaigh sé go sionagóg agus múineadh faoin uileloscadh faoina stiúir sa Pholainn.

Rinne sé sár-iarracht chun rudaí a chur ina gceart sa Pholainn. Laoch ab ea é, le fírinne. Go raibh síocháin shíoraí ar a anam.

Nach bhFuil Grá ar Bith agat do do Mháthair?

Seo an nós:

Cuir i gcás go bhfuil dlí le scríobh agat. Ba mhaith leat páistí os cionn aois a cúig agus faoin aois a hocht déag a chur ag obair sna monarchana, gan phá. Tá a fhios agat nach mbeidh an móramh sásta leis sin, agus mar sin, deir tú go bhfuil sé ar son a máithreacha, chun leas na bpáistí, agus leas na tíre an dlí seo. Sea, cumann tú teideal breá dó:

Bille Ghrá na Máithreacha

As sin amach, aon duine nach n-aontaíonn leat agus a oibríonn in aghaidh an bhille seo, is léir nach bhfuil grá ag an té sin dá mháthair, agus beidh scéalta dá leithéid sin in gach aon nuachtán (mar is cairde duit iadsan).

Agus an duine sin ag iarraidh é féin a chosaint, cuirfear an cheist seo air:
"Cathain a d'éirigh tú as do mháthair a bhualadh?"

Sin an pholatíocht i Meiriceá.

Ó Buime

Fuair an eite chlé bua mór aréir. Le gach saghas breibe is bréige, bailíodh vótaí go leor chun "comprehensive health care reform" (cúram sláinte faoi chumhacht an rialtais) a dhéanamh in a dhlí. Ghlac an rilatas seilbh ar 1/6 den gheilleagar, in ainneoin toil na ndaoine, agus an móramh díobh ina aghaidh. Ní bhfuair siad vóta amháin ó Phoblachtach amháin, fiú na liobrálaithe. Sheas 34 Daonlaitheach ina éadann, fiú. Vóta 219 go 212 ab ea é. Níor tharla a leithéid riamh roimhe seo, go gcuireadh dlí chomh tábhachtach i bhfeidhm gan tacaíocht ar bith ón taobh eile. Sin 'teacht le chéile' Uí Buime duit.

Níl gach rud socraithe go fóill, agus táthar ag troid fós. Ach de réir dealraimh, beidh orainn an dlí seo a chur i bhfeidhm ar feadh tamaillín, ar aon nós, sula mbeimid ábalta an damáiste a dheisiú - más féidir. Deirtear go mbeidh droch-thoradh ar seo don pháirtí Doanlaitheach Mí Shamhna. Táthar ag súil. Tá sé seo níos measa ná an bhail a bhí orthu in 1994, agus fuair siad leadradh ansin.

D'éirigh leo sa chath seo, ach le cúnamh Dé, beidh an bua againne sa chogadh.

An bhfuil aon duine a chreideann fós go bfhuil Ó Buime chun an dá thaobh a aontú agus gur neamh-pháirtíneach é fós? Lasmuigh teach na ngealt, sin a rá?

Tá súil agam nach taistealfaimid níos faide anonn ar bhóthar seo an tsóisialachais. Beidh tír eile ar fad againn, má dhéanfar, agus an-dochar don domhan ar fad gan saoirse sna Stáit. Cé gur stád nadúrtha an chine dhaonna sin - go sabhála Dia sinn. Gealladh 'Athrú' dúinn. Seo linn. Agus an 'Dóchas'? An dóchas go mbeadh níos mó agus níos mó cumhachta ag lucht seo na heite clé a bhí i gceist, faraor.

Déanann vóta difear. Agus is mór an difear idir pártaithe polaitiúla. Sin ceacht thábhachtach do a lán daoine a chaith vótaí ar son Uí Buime ionas nach raibh siad sásta le GWB. Cé chomh dona agus a bhíonn McCain agus na Poblachtánaigh go minic, níl aon chosúlacht idir sin agus seo.

Ní hé an réiteach é an rialtas - is é an fhadhb é!

Ó Bama vs. Iosrael

Ní cuimhin liom cén duine (Concubhair? Fearn?) a dúirt, ach nuair a thosaigh réim Uí Bhama, dúirt duine gurb é an t-aon rud nár mhaith leo ná nach raibh sé dian go leor ar Iosrael. Bhuel, mo léan, is dócha go bhfuil an duine sin sásta anois ar an ábhar sin (ach is iomaí rud eile a rinne BHO ó shin nár mhaith leis, is dócha, mar choimeád sé mórán de pholasaithe GWB, srl.).

Is iomaí rud a rinne agus a dúirt BHO le bliain anuas a bhí maslach do Iosrael, ach anois tá géirchéim ann. Mar is iondúil, is iadsan a bhíonn ag rá gur ar son na saoirse iad, na daoine céanna a bhíonn ag cothú na bhfadhbanna. Dá mbeadh siad i ndáiríre. Ach tá iompar na ndaoine seo cosúil le daoine eile rompu a chuaigh ar strae, agus a rinne dochar sula ndearna siad maith. Faraor, nílim dóchasach go ndéanfaidh an criú seo aon mhaith as seo amach ach oiread, ach a mhalairt.

Is nós le rialtas BHO maslaí a thabhairt dár gcairde agus focail mhilse a thabhair dár naimhde. Níl aon tír eile ann a fhaigheann droch-íde níos measa ná Iosrael, agus anois tá an criú seo ag iarraidh an tír seo a iompú go dtí an taobh dorcha (rud nach dtarlóidh riamh, más pobal na tíre atá i gceist). Tá siad ag déanamh neamhairde do dhlithe ár dtíre, do mheon na ndaoine anseo, agus do stair Iosrael. Is í Iarúsailéim an cnámh spáirne sa chonspóid is déanaí seo. Ach níl aon chúis leis sin, le fírinne. Ní mór stair Iarúsailéime a thuiscint, sin uile. Faraor - agus BHO is a chairde san áireamh - is iomaí duine gur cuma leo na fíricí. Pé rud a dhéanfadh Iosrael maidir le Iarúsaléim Thoir, is le hIosrael an rogha sin, mar is leosan an chathair.

Ní miste liom go ndearna Iosrael rud a thaispeán do lucht BHO go bhfuil siad neamhspleách ó na Stáit Aontaithe, agus go dtuigeann siad nach bhfuil an rialtas seo iontaofa nó measúil. Ach níor chabhair sin leis an iarracht is déanaí chun síocháin a chothú (mar dhea) idir Iosrael is na hArabaigh, agus mar sin, ghabh Netanyahu a leithscéal. Ba chóir dá mbeadh deireadh leis an rud ina dhiaidh sin. Ach lean BHO, Biden agus Clinton ar aghaidh chun fadhb níos mó a dhéanamh de. Is maith liom an rud a dúirt an Seanadóir Sen. Brownback:

It's hard to see how spending a weekend condemning Israel for a zoning decision in its capital city amounts to a positive step towards peace."

Féachaint nach raibh Biden ann fós, ní dúradh faic faoin rud a rinne Fatah cúpla lá ar aghaidh. Níor bhain sin le haon rud dleathach, ná le tír ná le rialtas aitheanta. Bhain sin leis an olc. Mar sin féin, tá Biden feargach maidir le hIosrael as tithe a thógáil dá muintir ina ceannchathair féin, seachas maidir le sceimhlitheoirí ag ceiliúradh murdar.

Is olc an mhaise do na Stáit Aontaithe faoi láthair. Amaitéaraigh dhainséaracha atá i mbun na tíre, go sábhála Dia sinn (agus Iosrael).

Siopa Leabhar Naitsíoch Bhaile Átha Cliatha

Chonaic mé grianghraf de shiopa leabhar cumannach (dúirt an comhartha) i mBaile Átha Cliatha in Saol (Connolly's?), tamall ó shin, agus tá sé ag dó na geirbe orm ó shin. Tá a fhios agam gur iomaí duine saonta atá in Éirinn a chreideann an seanbhréag go ndearna na cumannaigh botúin, ach go raibh dea-thoil acu, agus dá ndéanfadh i gceart é...!

Is dhá shaghas sóisialachais iad an cumannachas ags an faisisteachas. Féach ainm an pháirtí as a dtagann an focal sin naitsí - Nationalsozialismus (sóisialachas náisiúnta). Féach a gcuid polasaithe. Agus féach go mbraitheann an dá shaghas araon ar an bhforéigin is an murdar. I gcónaí, gan eisceacht. Dea-chaint agus comharthaí a bhíonn acu go minic, ach gníomhartha gránna i gcónaí. Sea, bhraith an naitsíochas ar an gciníochas, cinnte, ach níor bhraith an faisisticheas air i gcónaí. Bíonn cumannaithe sásta daoine a mharú mar gheall ar chéim (agus an iliomad cúis eile...), seachas cine. Cé acu is fearr, dar leat?

Mar sin, má táthar sásta go bhfuil siopa cumannach ann, cén fáth nach mbeadh siopa naitsíoch ann? Ba bheag an difear. Agus má dhíoltar t-léinte de Ché Guevara, cén fáth nach ndíoltar t-léinte de Mussolini nó Goebels? Nó fiú Beria? Ahhh, dúnmharfóir deas ab ea Ché, an dtuigeann tú.

Tamall ó shin, bhí mé ag cóisir ag caint le triúir. As tíortha éagsúla sinn go léir. Beirt as tíortha iar-chumannacha. Thosaigh an duine eile cur síos a dhéanamh ar bhuntáistí an tsóisialachais. Ní dúirt na daoine eile mórán. Bhí a fhios acu gur amaideach mo dhuine. Ní dóigh liom go mbíonn mórán Polannach ag ceannach na leabhar cumannach i mBaile Átha Cliatha ach oiread.