Léirmheas ar Alt le Mary Beth Taylor in Beo

Alt le Mary Beth Taylor in Beo

Scríobhadh an t-alt seo roimh ath-thoghadh diongbháilte George W. Bush, Samhain 2004. Fiú, bhí na frith-Bhuisaithe i mbarr a réime, agus scéalta ar fud na háite faoi bhaol na gCríostaithe, srl. Is cuid den histéire sin an t-alt seo.
Tá cúpla alt agam cheana féin faoi na frith-Bhuisaithe, mar shampla an ceann seo, a bhí in Comhar.

Agus an blag seo, faoin dearcadh céanna.
Bíodh iad sin mar chúlra don léirmheas seo.

Is alt fada é seo. Ach tá sé bunaithe ar rud simplí. Is daoine olca iad Críostaithe, mar ba mhaith leosan cur isteach ar chúrsaí craicinn na tíre. Agus níl aon rud níos tábhachtaí ann ná cúrsaí craicinn (go háirithe lasmuigh den phósadh agus idir homaighnéasaigh). Mar chuid den ‘saoirse’ seo, ceaptar go bhfuil ceart ag máithreacha a bpáistí a mharú, sin a rá, ginmhilleadh a imirt orthu. Nuair a bhí Bill Clinton ina uachtarán, agus é i dtrioblóid mar gheall ar chúrsaí craicinn, dúradh i gcónaí nach raibh ann ach gnéas, agus ba chuma sin. Am ar bith eile, ní bhíonn mórán ann ach an gnéas i gcúrsaí polaitíochta Mheiriceá. Bhuel, ní fíor sin. Bíonn siad ag brú an tsóisialachais orainn i gcónaí...ach sin scéal eile.

Cad tá cearr leis na Críostaithe, mar sin? Bhuel, ní maith leis an móramh díobh an ginmhilleadh, ná saol oscailte homaighnéasach, ná gnéas lasmuigh den phósadh. Tá a fhios agat, sin na tuairimí a bhíodh ag beagnach gach éinne tá daichead bliain ó shin. Ach an iad na Críostaithe amháin a bhíonn i gcoinne na rudaí seo? Ní hea. Bíonn an móramh de gach aon chreideamh mór ina gcoinne. Agus daoine eile nach bhruil cráifeach, freisin – daoine a fheiceann an dochar a dhéantar mar gheall ar na cleachtaí seo. Ach mar sin féin, féachaint gur Críostaí GWB, agus gur púca é, bíonn na liobrálaithe ag gearán faoi na Críostaithe.

Anois, an t-alt. Deir an chéad abairt:
"Tá an-tionchar ag an Eite Dheas Chráifeach ar an pholaitíocht sna Stáit Aontaithe anois, go háirithe i gcomparáid le deich mbliana ó shin."
An fíor sin? Bíonn tionchar ag Críostaithe ar an bpolaitíocht sna Stáit i gcónaí, agus bhunaigh siadsan an tír. Féach mar a cheap George Washington

Ach cad a bhí ar siúl in 1994, deich mbliana roimh an alt seo? Ó… Bhí Bill Clinton ina uachtarán. Rinne an príomhchúirt dochar dár saoirse maidir le agóidí i gcoinne an ghinmhillte. Fós féin, bhí an Contract with America ar siúl agus Newt Gingrich agus an réabhlóid Poblachtánach sa dáil a bhí ann. Nach ndúradh ag an am go raibh na Críostaithe ag dul thar fóir, agus gur bhaol iad don tír (féach mar a rinne an cúirt orthu)?
1994
Mar sin, dar liomsa, ní fíor an chéad abairt sin. An t-aon difear amháin, sin go bhfuil GWB sa teach bán.

An dara habairt. Tosaíonn sí ag caint faoi ghreamaitheoirí i Meiriceá. Sea, go minic is fearr le daoine mana maith ná smaoineamh, agus is breá le Meiriceánaigh saoirse cainte. Ní dhéantar na greamaitheoirí seo chun tuairimí a athrú. Déantar iad chun dlúthpháirtíocht a léiriú. Bíonn siad maslach go minic don taobh eile. Agus tá sé sin níos measa ná riamh mar go bhfuil an tír polaraithe agus an dá thaobh scartha óna chéile chomh mór sin – mar gheall ar an nginmhilleadh agus mí-iompar na gcúirteanna, go háirithe.

Deir sise “…taispeántas ollmhór idé-eolaíoch a bhíonn ar an ghnáthfheithicil i Meiriceá.” Ní bhíonn a leithéid r an ngnáthfheithicil. Bíonn a leithéid ar charranna éagsúla, go háirithe sna cathracha. Ansin, deir sí rud fíor – tá tábhacht ag tuairim gach duine aonar i gcúrsaí polaitiúla i Meiriceá. Sin an saghas rialtais atá againn. Ansin, tógann sí fear tuí:
“B'fhéidir gurb é an sampla is suntasaí de vótóirí a bheith ag iarraidh a gcuid tuairimí maidir le cúrsaí rialtais a chur i bhfeidhm ar dhaoine eile ná an streachailt leanúnach, an-fheiceálach idir na liobrálaigh ar mian leo go bhfanfadh an deighilt idir an eaglais agus an stát, agus an dream coimeádach, bunúsach a bhfuil sé mar sprioc acu an rialtas a dhéanamh Críostaí.”
Níl aon duine sa tír seo ag iarraidh rialtas Críostaí a bhunadh in áit an rialtais mar atá. Stad mé anseo an chéad uair a d’fhéach mé ar an alt seo, mar níl aon bhunús leis an mbréag / míthuiscint sin.

“Gan amhras, ba cheart go mbeadh deis ag gach vótóir dul i bhfeidhm ar an rialtas agus athruithe a thionscan i gcúrsaí polasaí. Ach nuair a úsáideann vótóirí - ar dream iad atá ar aon intinn, atá an-eagraithe, agus a bhfuil maoiniú fial á dhéanamh orthu - a gcumhacht chun polasaithe rialtais a dhearadh….” Ó, níl sé ceart go bhfuil páirtithe polaitiúla ann – ó, fan nóiméid – “atá bunaithe go hiomlán ar na nithe a gcreideann siadsan iontu ó thaobh creidimh de…” – ah, feicim anois. Níl sé ceart go bhfuil páirtí polaitiúil ag daoine cráifeacha! Mar sin, tá sé go maith má tá tuairim ar bith eile agat. Níl sé ceart má chreideann tú i nDia. An Meiriceá sin? Ní hea, ná baol air. Cacamas ar fad sin.
Is é an rud atá ag cur isteach ar mo dhuine ná go bhfuil daoine ann nach n-aontaíonn léi, agus go bhfuil daoine sa rialtas ag éisteacht leo. I bhfocail eile, tá sé ag cur isteach uirthi gur chaill a cairde an olltoghchán in 2000!

Agus mé ag caint faoi chacamas: “Tríd an bhaint atá acu leis an rialtas, tá sé mar aidhm ag na grúpaí seo de chuid na heite deise ord nua a chur i bhfeidhm i gcúrsaí polaitíochta na tíre a bheidh faoi údarás rialtais "Chríostaí".” Sea, Taliban Meiriceánach is ea iad, cinnte. Muise. Cé a dúirt a leithéid riamh? Cumtha as an aer é seo, mar chuid den teoiric comhcheilge coitianta i gcoinne Bush. Níl aon bhunús leis.

Luann sí Americans United for Separation of Church and State ina dhiaidh seo, agus deir sí gur ‘eagraíocht a chuireann béim ar shaoirse reiligiúnda’ iadsan. Mar a thuigim iad, is brúghrúpa polaitiúil iad a bhíonn i gcoinne Críostaithe agus aon rud a dtacaíonn Críostaithe leis. Tá an AU cosúil leis an ACLU. Deir siad nach bhfuil siad doicheallach roimh an reiligiún, ach tá. Ní féidir leis an rialtas reiligiún a bhunadh ná a dhéanamh ina chreideamh stáit. Sin an rud a deir an bunreacht. Níl aon duine ag iarraidh gan cothrom na Féinne a thabhairt do gach aon chreideamh, nach bhfuil ag iarraidh dochar a dhéanamh do dhaoine eile. Ach gach polasaí a bhíonn ann, bíonn siad bunaithe ar an tuiscint morálta atá ag gach duine, agus tá sé sin bunaithe ar chreideamh an duine. Ní féidir creideamh an duine a scarúint óna chuid tuairimí polaitiúla.

Deir sí go bhfuil an iomarca den Pháirtí Poblachtánach i réim faoi láthair. Bíonn an móramh sa pháirtí seo ina gCríostaithe, mar bíonn an móramh ina gcoimeádaithe, mar is léir go bhfuil baint ag an dá rud lena chéile. Bíonn liobrálaithe sa Pháirtí Daonlaitheach, agus de ghnáth, ní bhíonn Creidimh thraidisiúnta ag an móramh díobh siúd. Mar sin, mar a dúirt, tá sí buartha gur chaill a cairde toghchán 2000.

Ansin, an fíor-scéal. Gnéas. RU-486. Tá gnéas níos tábhachtaí ná beatha dhuine don eite chlé. Ní chreideann coimeádaithe sin, agus cuireann sé sin isteach uirthi. Ní maith le coimeádaithe an piolla seo. Thairis sin, tá amhras fós ann faoi.
Agus pósadh na homaighnéasaigh. Dá mbeadh a leithéid ann. Scriosann sin an pósadh mar rud. Is rud nua radacach an rud seo, agus níl sé glactha ag an móramh. Is cuma faoin gcreideamh – ach is éasca lipéid a úsáid seachas argóint. Is fearr ainmneacha a thabhairt ar dhaoine, agus imní a sceapadh fútha, ná aighneas cruinn a dhéanamh - sin an rud atá ar siúl san alt seo. Ní féidir, dar léi, go bhfuil an ceart ag aon duine a chreideann i nDia. Go sábhála Dia sinn!

Anois, an histéire ceart! “An bhféadfadh sé tarlú gur dialathas bunúsach Críostaí a bheadh sna Stáit Aontaithe…?” Muise. Tá bunreacht againn, agus rialtas seasmhach. An féidir le deachtóireacht cumannach a bhí ina rialtas i Meiriceá. Is dócha gur féidir. Ach níl aon bhaol ann ag an am seo. Ní bhíonn rialtas nua ann i Meiriceá gach uair a bhíonn páirtí polaitiúil eile, nó fiú daoine áirithe, i réim. Is amaideach ar fad an smaoineamh sin.

“…Ach tá an baol ann go n-éireoidh le "mionlach an-eagraithe" an smacht a fháil…”
Dar ndóigh, ní ionann sin agus an mionlach atá a brú pósadh homaighnéasach ar thír neamhthoilteanach…nó ar ghrúpaí atá ag baint droch-fheidhm as na cúirteanna chun dlíthe a dhéanamh gan vótaí na ndaoine. Ní hea, níl aon bhaol ann ach na Críostaithe.

“An cheist lárnach agus an chúis imní ná an tslí a dteastaíonn uathu a gcreideamh cúng a chur i bhfeidhm ar shaol daoine eile…” Tuigeann tú, níl ann sa Chríostaíocht ach creideamh cúng neamhthuisceanach…níl sí chomh breá mar chreideamh an lucht cheartchreidmhigh pholaitiúil (PC), gan dabht. Bíonn siad ‘leathan-aigeanta’ – mura bhfuil tú i do Chríostaí.

Mar fhocal scór: Chaill siad an t-olltoghchán, agus tá daoine nach n-aontaíonn leo i réim sa rialtas. Thíos seal agus thuas seal. I mo thuairimse, táim an-sásta go bhfuil a leithéid thíos. Dia idir sinn agus an t-olc.

Tá áthas orm go bhfuilim i mo shaoránach i dtír a thugann cead dom mo thuairim a nochtadh – cé gur Críostaí mé.

An Inimirce

Le fada an lá, thugtaí ‘inimircigh mhídhleathacha’ ar inimircigh mhídhleathacha, sna Stáit. Le déanaí cloistear ‘inimircigh gan doiciméid’ nó fiú ‘oibrithe gan doiciméid’ orthu. Iarracht eile ag an lucht ceartchreidmheach polaitiúil (PC) é seo chun dea-fhocail a chur ar dhrochrud. Is sofhriotail iad, na nathanna cainte seo.

Ceist mhór í seo i Meiriceá le déanaí, mar tá polaiteoirí áirithe (agus fiú Easpaig agus sagairt áirithe) ag baint adhmaid aisti, agus tá conspóid ann maidir le dlí nua atá idir lámha ag an rialtas. Is ceist mhór í in Éirinn, chomh maith, mar gheall ar an méid daoine a bhíonn ag cur fúthu sa tír le déanaí.

Is ceart bunúsach do thír ar bith é go bhfuil teorainneacha aici, agus go bhfuil daoine áirithe, seachas daoine eile, ina saoránaigh inti. Ní féidir le tír nó eagras ar bith cur isteach ar na cearta seo, gan chogadh. Deir sóisialaithe áirithe gur cóir do thír shaibhir a saibhreas a roinnt le daoine ó thíortha bochta. Ach déantar sin i gcónaí. Deir na daoine céanna go bhfuil cearta ag gach eachtrannach seilbh a ghlacadh ar shaibhreas ár dtíre. Bhuel, íocaimid as gach seirbhís agus tuillimid gach a bhfuil againn mar thír. Ní íocann inimircigh mhídhleathacha cáin ar bith. Úsáideann siad mórán seirbhísí poiblí. Is gadaithe iad, i bhfírinne. Níl ceart ag éinne bheith ina ghadaí. Sílim go bhfuil an rud sin sa Bhíobla, a Easpaig Mahoney.

Tá fadhb ar leith ag Meiriceá, mar go bhfuil tír bhocht ar an teorann againn, agus bíonn rialtas na tíre sin ag gréasú a saoránaigh dul ar imirce trasna an teorainn. Dá ndéanfadh an rialtas sin iarracht chun cúrsaí a fheabhsú i Meicsiceo féin, bheadh saol níos fearr ag gach saoránach inti. Ach is fearr leo fanacht chomh truaillithe agus a bhíodh siad riamh, agus diúl ar chíoch Mheiriceá.

Níl an fhadhb chéanna ag Éire, ach tá mórán daoine in ann teacht i dtír mar gheall ar a ballraíocht san Aontas Eorpach. Doras oscailte nua is ea é seo. Mar atá, tá a ndorais oscailte ag tíortha eile san Aontas, agus tagann daoine ó gach cearn den domhan isteach. Is fiú machnamh a dhéanamh ar na rialacha, dar liom. Ní mór do gach tír a féiniúlacht a chaomhnú. Ní ionann gach saoránach, dar ndóigh, ach bíonn cultúr agus teanga(cha) coitianta ann, agus fealsúnacht rialtais i gcoitinne ag an chuid is mó díobh. Uaireanta bíonn creideamh amháin mar chreideamh oifigiúil tíre. Uaireanta bíonn saoirse chreidimh ann. Nach difear mór sin? Sin fadhb mhór atá ag brú ar na hEorpaigh faoi láthair, mar gheall ar na Moslamaigh. Ach bíodh a réiteach féin ar na ceisteanna seo ag gach tír. Má tá Béarla riachtanach chun bheith i do shaoránach i Meiriceá, bíodh. Tá a dlíthe féin ag gach aon tír. Tá cinn áirithe níos fearr ná cinn eile. Ach is rogha na ndaoine iad sna tíortha is fearr. Sna tíortha (agus tá mórán díobh ann) faoi dheachtóirí, tá srian ar a gcumhacht mar gheall ar theorainneacha. Tá teorainneacha agus dlíthe inimirce tábhachtach chun saoránaigh na tíre a chosaint ó thíortha eile. Agus is é príomhdhualgas d’aon rialtas ná a saoránaigh a chosaint.

Anois, an bhfuil tú i do shuí? Tá an tUachtarán Bush mícheart amach is amach maidir leis an inimirce. Ba bhreá leis pardún ginearálta eile a dhéanamh, seachas dlíthe na tíre a chur i bhfeidhm. Gach uair a dhéantar pardún ginearálta, tugann sé misneach don chéad ghlúin eile teacht isteach go mídhleathach, agus fanacht ar phardún. Is masla agus éagóir do gach aon inimirceach dleathach a leithéid a dhéanamh. Tá cearta ag na daoine sin, i bhfírinne, mar atá. Déanann sé dochar do mheas ar an ndlí aon uair a sháraítear an dlí gan pionós. Níl aon mhaith le teacht as pardún ginearálta, pé sofhriotal a thugtar air.

Go minic, is rud maith an inimirce, agus bíonn feabhas ar chúrsaí mar gheall ar thallanna agus díograis an inimirceach. Ach ní mór go mbíonn smacht ar an inimirce. Ní féidir Meiriceánaigh a dhéanamh as daoine mura bhfuil an móramh ina dtimpeall ina Meiriceánaigh, mar shampla. Fiú nuair a bhí Meiriceá ag mealladh na mílte daoine chuici, tugadh sos de ó am go chéile. Tá am de dhíth chun comhphobal a chruthú, agus leanúnachas agus féiniúlacht a chosaint is a chaomhnú.

Ní ionann daoine eile a ghlacadh mar shaoránaigh, agus an tír a ghéilleadh do dhaoine eile. Is cuma le cuid díobh faoin tír agus a traidisiúin agus a hoidhreacht, agus is fuath le cuid eile díobh í. Is bás lena lámh féin d’aon tír an inimirce gan chosc. Agus is maith an rud é an tírghrá. Fós.

Tuilleadh eolais:

Thomas Sowell
The Corner
National Review
Americans for Legal Immigration
Kathryn Lopez

343

Nuair a bhíomar ag ullmhú don mhórshiúl Lá 'le Pádraig, agus sinne ar shráid ar thaobh Aibhinne a Cúig i gCathair Nua-Eabhraic, chonaic mé slua mór ag iompar bratach Meiriceánach ag dul thar dheireadh an bhóthair sa mhórshiúl. Cheap mé go raibh sé go breá, ach níor thuig mé ag an am cad a bhí ar siúl. Bhí bratach ann do gach fear dóiteáin a fuair bás ar an aonú lá déag de Mheán Fómhair 2001 sna túir. Ba mhór an slua sin. B'omós álainn é seo.

Tá na bratacha le feiscint i radharc amháin sa scannáinín seo.

Seo mórán grianghraf (síos an leathanach beagán) díobh, agus na de na fir dhóiteáin á n-iompar.

Beannacht Dé orthu go léir.

An Dímheas Coitianta

‘Sé an nós coitianta, go háirithe i measc lucht na hagóide, meon olc a chur i leith gach aon duine nach bhfuil ar aon intinn leo. Mar sin, más féidir go ndearna George Bush rud mar chogadh a fhearadh ar dhroch-chúis nó chúis mhaith, ní bhíonn amhras ag éinne díobh siúd gur cúis olc a bhíonn ann. Cumann siad na cúiseanna seo as an aer, seachas aon cheann a thabhairt do chúis mhaith, cé go mbíonn Bush ag maíomh gurb iad cúiseanna maithe a bhíonn ann. Mar sin, agus iad neamh-thoilteanach éisteacht le focail na ndaoine nach n-aontaíonn leo, mar is cinnte leo gur bréagacha iad, agus iad ag cumadh na mbréag chun an droch-chúis a chur ina leith, déanann lucht an bhréagnaithe bréagadóirí díobh féin. Ach ní dhéanann siadsan é ar dhroch-chúis, an dtuigeann tú.

Dia idir sinn agus an t-olc.

An India agus an Buama

Thosaigh mé ag léamh leabhair a fuair mé ó Nollag Ó Gadhra tamall ó shin, leabhar a scríobh seisean in 1969, dar teidil Gandhi. Scríobh sé maidir le hÉire agus hIndia:

Tíortha neodracha (tá súil agam!) sinn araon agus níl aon dá thír eile a rinne níos mó ar son na dí-armála adamhaí.

Nach mó an t-athrú ar an saol ó shin, agus an buama ag an India agus an bPacastáin, agus sin glactha ag an saol, agus ag na Stáit Aontaithe fiú. Thug uachtarán Bush cuairt ar an India agus an bPacastáin an tseachtain seo. Bhíodh smachtbhannaí ar na tíortha seo mar bhris siad an conradh in aghaidh iomadú núicléach. Ach d'imigh an capall sin ón scioból tá na blianta ó shin, agus ceaptar sa lá atá inniú ann go bhfuil sé níos tábhachtaí bheith cairdiúil leis na tíortha seo. Tá mórán tráchtála idir na Stáit agus an India, agus is cara tábhachtach í an Phacastáin sa troid i gcoinne na sceimhlitheoirí (mar atá cairde na laethanta seo). Is tír tábhachtach i gcúrsaí gnó í an India, agus is dócha go bhfuiltear á chothú mar chothromaíocht ar an Sín.
Tuigtear go bhfuil na buamaí ag na tíortha seo chun iad féin a chosaint óna chéile, agus níl aon chuspóir eile acu leo. Sin an diféar an-mhór idir iadsan agus an Iaráic agus an Iaráin. Cúis imní is ea é go bhfuil an buama ag tír mhoslamach mhíshocair in a bhfuil mórán sceimhlitheoirí (b'fhéidir Osama féin), mar sin féin. Ach tá an India ann mar chothromaíocht - neodrach? Ní dóigh liom go n-aithníonn sceimhlitheoirí neodracht. Agus cad is neodracht ann sa chás seo, in aon chor? Tá an dúnmharú mícheart agus ceart araon?
Nach mó an t-athrú ar an saol.

Síochánaithe

Tá cúpla abairt greannmhar - nó b'fhéidir truamhéalach - in alt le Seán Ó Riain in Comhar, Feabhra 2006. Ní maith liom Ó Riain mar cholúnaí, mar bíonn dearcadh frithMheiriceánach, sóisialach aige i gcónaí. San alt seo, tá sé ag caint faoi gach aon iomrá olc faoi Mheiriceá sa Cholóime. Ní raibh sé de mhisneach agam an t-alt go léir a chríochnú, mar atá, mar gheall ar an droch-chlaonadh ann. Ach seo an dá habairt:
"Chaith Brendan Forde tamall maith ag tacú leis an San Jose de Apartado Peace Community, dream dúchasach atá i gcoinne gach aon saghas cogaidh. Roimh Nollaig bhí orthu achainí a dhéanamh ar an bpobal idirnáisiúnta iad a chosaint ó ionsaithe marfacha na bparaimhíleatach."
Dá ndóigh, ní fhaca Ó Riain aon rud ait sa ráiteas sin. Ach nach sin mar a bhíonn le síocháinaithe? Bíodh a fhios agaibh go bhfuil meas agam ar an bhfíor-síocháiní. Ní minic a bhíonn a leithéid ann, áfach. Níos minice, bíonn daoine in ainm is a bheith i gcoinne gach aon saghas cogaidh - go dtí an uair a bheidh fíor-bhaol ann dóibhsean. Ansin, glaonn siad ar an bpobal idirnáisiúnta (na Stáit, sin a rá, mar ní dóigh liom go mbeidh suim ag an Chóiré Thuaidh) teacht chun cabhair a thábhairt dóibh. Mura bhfuil tú sásta bás a fháil ar son na cúise, ná tabhair síochánaí ort féin. Mura bhfuil tú in ann na drochdhaoine a fheabhsú agus an tsíocháin a chothú in a measc-san, ní fiú do bhás an chúis. Ach sin scéal eile.
Ní bheadh síochánaí beo mura mbeadh daoine eile sásta iad a chosaint. Tá na Amish i Meiriceá - slán sábháilte. Níl siad sa Rúis, ná fiú san Eoraip fós.
Bhí mé ag éisteacht (comh fada agus is féidir liom) le nuacht ó Deutsche Welle. Thug mé faoi deara dearcadh na nEorpach, maidir leis an Iaráin (agus chuile rud eile). Tá siad sásta caint, caint, caint leis na hIaráinigh, mar a bheadh daoine iontaofa iontu. Níl aon rud práinneach dóibh sa chás, mar ní dóigh liom go dtuigeann siad go bhfuil aon bhaol ann dóibhsean. Le fada an lá, tá siad faoi scáth cosanta Mheiriceá. Má bhíonn fíor-bhaol ann, beidh Meiriceá sásta iad a cosaint arís eile.

An mbeidh?

Cé hIad na Daoine Deasa?

Rinne mé trácht ar rud ar an Imeall, rud ar mhaith liom míniú níos fearr. Dúirt mé gur tharla athrú ar an idirlíon tar éis 9/11, agus fuair mé nach raibh gach duine chomh deas agus a cheap mé. An é nár aontaigh siad liom, agus sin an fáth? Ní hea. Níl siad go deas mar tacaíonn siad leis na daoine ar mhaith leo mise a mharú, daoine a mharaigh mo chomharsana, agus a bhíonn ag marú daoine eile ar fud an domhain. Tacaíonn siad leis an sceimhlitheoireacht. Ceapann siad go bhfuil an milleán ar Mheiriceá as 9/11, agus as gach aon rud eile atá mícheart sa saol seo, agus níos measa fós, go bhfuil sé de cheart ag na sceimhlitheoirí sinne a mharú.

An é nach bhfuil ann ach tuairimí, sa mhéad sin? Tuairimí a thugann misneach do naimhde mo thírse, agus dó dhaoine a mharaíonn strainséirí mar gheall ar na tuairimí céanna. Níl sé sin go deas, dar liom. Más é an tuairim atá ag duine ná go bhfuil an ceart ag a gcairde mise a mharú, ní cara domsa an duine sin. Agus is mór an trua é, ach tá a leithéid sin ann.

Na Meáin Chumarsáide i Meiriceá

Mar chuid den mhiotas coitianta go gcreidtear gur saghas deachtóra é Uachtarán Bush, creidtear go bhfuil smacht éigin aige ar na meáin chumarsáide i Meiriceá. Is deacair do Mheiriceánach sin a chreidiúint, mar bíonn an fhianaise os a chomhair i gcónaí nach fíor sin. Ach creidtear an scéal go saonta san Eoraip (mar a chreidtear gach aon droch-rud faoi Bush agus Mheiriceá) go ró-mhinic. Tá claonadh an-láidir sna meáin i Meiriceá, atá ann ó na caogaidí nó níos mó ná sin, i bhfabhar na heite clé. Tá sé mar áit ar bith eile ar domhan.

Caoga bliain ó shin, tharla an chéad athrú sa scéal sin le tosnú an irisleabhair National Review (atá ann agus ag dul ó neart go neart ó shin i leith). Ba é an chéad foilseachán a léiríodh dearcadh na heite deis, agus rinneadh go seoigh sin. Bhunaigh William F. Buckley Jr. an irisleabhar sin, agus níos déanaí, bhí clár teilifíse aige, Firing Line (nach bhfuil ann níos mó). Gach aon rud eile ar an teilifís, bhíodh an dearcadh céanna ann (frith-chogadh sa Vítneam, mar shampla).

Ní raibh sé éasca an dara thuairim a bhaint amach le fada sna meáin, ach sna rudaí seo. Bhíodh riail ann, agus bhíodh ar chlár raidió nó teilifíse 'am cothrom' a thabhairt gach aon uair a bhí tuairim le cloisteáil ann. Ní ionann tuairim agus claonadh, dar ndóigh. Mar sin, ní raibh mórán ann faoi thuairimí. Ach sna hochtóidí, athraíodh an riail sin, agus thug an t-athrú sin seans do dhaoine a dtuairimí a nochtadh gan bhac. Sin an uair a tháinig Rush Limbaugh ar an stáitse. Fós, is é a chlár raidió an clár cainte is mó i Meiriceá. Mar bíonn an claonadh eile ann i gcónaí, agus ní raibh ach a chlár-san ann chun dearcadh eile a fháil. Agus tá tuiscint ar an ngreann aige. Tá a chlár taitneamhach, pé dearcadh atá ag an éisteoir.

Lean daoine eile é, agus tá mórán ann anois. Ina dhiaidh sin, tosaíodh bealach nua teilifíse, Fox News, agus tá cláir thuairimí ann a thugann dearcadh na heite deis freisin. Ach mar a bhíodh riamh, bíonn claonadh ann i leith na heite clé ar na bealaigh eile go léir, an chuid is mó den am. Uaireanta, tugann siad cothrom na Féinne don dá thaobh, agus uaireanta bíonn seans ann anois chun an dara thuairim a nochtadh ar na bealaigh sin. Tuigeann siad an ghnaoi atá ag daoine ar leithéid de Rush.

Mar sin, tá feabhas ann, ach is tábhachtach a thuiscint go mbíonn an móramh mar a bhíodh siad riamh, fós. Go háirithe na nuachtáin agus na bealaigh theilifíse is mó, The New York Times, CBS, agus Reuters, mar shampla. Tapaíonn siad gach deis chun Bush a bhualadh. Ach sa lá atá inniu ann, níl sé éasca dóibh a dtuairimí a bhrú ar dhaoine, agus na fíricí a chur as a riocht.

Mar a mhínigh mé ar an Imeall le déanaí, tá na Pajamahadeen ann sa bhlogchruinne, agus is féidir leis an ngnáthdhuine na fíricí a iniúchadh agus a scrúdú ó bhunfhoinsí agus ó dhaoine neamhspleácha. Is léir go bhfuil an méad is mó dá bhfuil ar an idirlíon ón eite chlé (agus ar buile!) – ach bíonn an dá dhearcadh ann i gcónaí, má tá suim (agus cead a léite) ag éinne.

Naisc a bhaineann leis seo:
Media Research
Honest Reporting
National Review
Rush Limbaugh
Fox News

Rogha an Dá Dhíogha

Roghnaigh na hArabaigh Phalaistíneacha Hamas seachas lucht Arafat sa toghchán is déanaí. Chuir duine 'Arafatastáin' ar an áit sin, ach anois, agus lámh láidir na hIaráine in uachtar ann, níl sé chomh oiriúnach agus a bhíodh. Is mór an trua nach raibh ach rogha idir sceimhlitheoirí ann. Ní leor toghcháin chun daonlathas a dhéanamh. Ní mór go bhfuil rialú an dlí ann, meas ar an mionlach, cead cainte is cead aighnis, srl. Níl na rudaí seo ar fáil san áit siúd.

Is cinnte nach bhfuil suim acu i síocháin le hIosrael. Bhíodh cur i gcéill ann roimhe seo, agus dóchas mar sin. Deir daoine áirithe anois gur féidir go séanfaidh Hamas an foréigean anois. Deir na daoine dóchúla seo gur féidir go mbeidh tionchar an ghnáthdhuine orthu, agus go gcaithfidh siad an sceimhlitheoiríocht uathu.

Nílimse chomh dóchasach sin.

Agus aon uair a dhéanann Hamas ionsaí ar dhaoine anois, tá rialtas (ar éigin) taobh thiar de, agus sin cúis chogaidh.

Ach cad a bheadh ann dá mbeadh an bua ag Fatah? Beagnach an rud céanna. Bhí siadsan ag tabhairt airgid do theaghlaigh na sceimhlitheoirí féinmharaithe cheana féin.

Is trua liom na daoine bocht siúd. Níl mórán dóchas ann dóibh. Ach bíonn a gcairde á spreagadh go fóill na rudaí céanna a dhéanamh, gan athrú, gan feabhas. Is trua liom iad.

An Iaráin - Cad a Dhéanfar?

Tá gealt cheart i mbun san Iaráin - Ahmadinejad. Saghas Hitler atá ann. Agus tá sé agus a chomhghleacaithe ar tóir arm adamhach. Inniu, bhris siad na séalaí ar a gcuid imiobreoirí núicléacha. In 1981, stad na hIosraelaigh Saddam, nuair a rinne seisean amhlaidh. Le tamall fada anuas, tá na Gearmánaigh agus na Francaigh ag caint leo, agus na Rúisigh ag caint is ag cabhrú leo, chun stad a chur lena dtóir seo ar arm núicéalach.
Aon chosúlacht le tír eile anseo? Agus tá bagairt uafásach orthu anois - mura stadann siad, gheobhaidh siad íde béil ón gComhairle Slándála, agus b'fhéidir - muis! - smachtbhannaí! Sea, rinne sin an gnó an uair roimhe seo. Agus níl an méid ama sin ann.
Tá súil agam go mbeidh tíortha eile sásta an jab a dhéanamh an uair seo, seachas an t-ualach a chur ar Iosrael (agus na Stáit Aontaithe) arís eile. Beagáinín súile.
Go sábhála Dia sinn.

Iranian Pilgrims in Mecca

Gan Feabhas

A) Tá SEIF (Siondróm Easpa Imdhíonachta Faighte) ina fhadhb an-mhór. Ba mhaith le gach duine deireadh a dhéanamh de. Ach ón uair a thosaigh daoine troid ina choinne, tá i bhfad níos mó daoine ann ar a bhfuil an galar seo. Má thugamaid neamhaird dó, beidh cúrsaí níos fearr.

B) Tá an dúnmharú mídhleathach i ngach aon áit. Ach ón uair a rinneadh an chéad dlí ina choinne, tá líon na ndúnmharfóirí ag fás. Maraítear i bhfad níos mó daoine gach aon bhliain agus na dlithe seo ann. Mar sin, ba chóir dúinn na dlithe a chur as feidhm, mar d'éirigh cúrsaí i bhfad ní ba mheasa i ndiaidh a gcumtha.

C) Ó 9-11 ar aghaidh, tá Meiriceá ag troid ar ais i gcoinne na sceimhlitheoirí. Tugtar 'An Cogadh i gcoinne na Sceimhlitheoireachta' air. Ach ón uair a tosaíodh an cogadh sin, tá níos mó sceimhlitheoiríochta ann. Ba chóir do Mheiriceá gan troid ina coinne.

Glacann mórán daoine le C, cé gur ionann le A agus B é.

Toghchán Eile a d'Éirigh Leo (hó-hum)

Rinne pobal na hIaráice éacht eile agus iad a chur an daonlathas chun cinn ina dtírsean. Tá méara corcra bródúla le feiscint ar fud na tíre, fiú i measc na ndaoine nach raibh sásta páirt a ghlacadh sna toghcháin roimhe seo (ná ar a raibh eagla roimh pháirt a ghlacadh mar gheall ar dhíoltas ó na sceimhlitheoirí). Rud iontach, pé toradh de a bheidh ann, rud le ceiliúradh. Tá muintir na hIaráice saor, agus in ann vóta. Tá saighdiúirí Iarácacha ag déanamh i bhfad níos mó chun a dtír féin a choimeád slán ó na sceimhlitheoirí. Faightear eolas i gcoinne na dúnmharfóirí siúd ó na cosmhuintir. Mar a dúirt bean éigin ann, “má cheapann aon duine nach mian le muintir na Iaráice an daonlathas, téidís go hIfreann!”

Agus bua eile ag na daoine agus ag an saoirse ann, cheapfá go mbeadh sé ina scéal ollmhór sna meáin. Mura mbeadh taithí agat orthu.

Beannachtaí ar na hIarácaigh agus go n-éirí sé leo.

Breis eolais (as Béarla):
The Officers' Club

Purple Power

Iraq News Roundup

Rebuilding Iraq

I Mo Dhuine Poiblí

Tá lán a fhios agam nach n-aontaíonn daoine áirithe liom, agus nach féidir leo argóint intuigthe a dhéanamh i mo choinne, agus mar sin, tugann a leithéid droch-ainmneacha orm. Sean-chleachtadh is ea é sin, agus ní chuireann sé aon ionadh orm, cé nach maith liom é. Sin saol an duine phoiblí.

Is cuma cén tuairim a nochtann duine os comhair an phobail – beidh daoine ann dá lochtú is dá cháineadh. Nuair a spreagann sé sin aighneas, is maith an rud é. Tagann smaointe níos cruinne as an aighneas i gcónaí, más i ndáiríre a dhéantar é. Má tá suim san fhírinne ag an dá thaobh, cé nach n-aontóidh siad lena chéile riamh b’fhéidir, beidh siad in ann a thuairimí a chur in iúl níos soiléire, agus fáil réidh le haon rud atá míchruinn nó mícheart. Agus is féidir go gcothófar meas iontu ar a chéile dá bharr. Agus dhéanfadh sé a leas d'aon duine a bheadh ag cúléisteacht.

Agus ansin, tá saghas duine eile ann, nach bhfuil meas aige ar aon duine. Níl pioc de fhéinmheas ag a leithéid gan bheith ag caitheamh anuas ar dhaoine eile. Cuir i gcás na daoine a bhí ar Chlár Plé Beo le fada anuas, ag scriosadh (beagnach) an fhóraim is mó úsáidte ag lucht labhartha na Gaeilge dá bhfuil ar an idirlíon. Bhíodh siad ag scríobh maslaí as Béarla chun chur in iúl dúinn nach bhfuil Gaeilge cheart againn, agus nach cóir d’aon duine a chuid Gaeilge a roinnt leis an saol gan í a bheith foirfe. Cén fáth a dhéanfadh duine a leithéid? Déanann sé dochar do shaol na Gaeilge aon ghuth a chosc. Déanann sé dochar aon mhúinteoir a stadadh, cé nach bhfuil Gaeilge fhoirfe ag an múinteoir, má tá daoine ag foghlaim uaidh, agus má chuirtear daoine ar bhóthar na foghlamtha. Ach dar leosan, níl ann ach drochGhaeilge. Is cuma leo faoi dhaoine, is cuma leo faoi labhairt na teanga. Ní bhíonn uatha ach bheith níos fearr agus níos cliste ná aon duine eile. Daoine truamhéalacha iad, i bhfírinne. Ach bíonn a leithéid ann. Tugtar ‘bulaithe’ ar a leithéid.

Tá saghas duine eile ann ar a dtugtar ‘hecklers,’ as Béarla ('trasnaitheoirí,' as Gaeilge, b'fhéidir). Is cuma leo faoin rud atá i gceist i gcomhrá nó scríbhneoireacht. Uaireanta ní bhíonn uathu ach greann, cé nach mbíonn siad béasach. Amanna eile, is é an aird atá uathu. Chun clú a fháil, déan rud (olc) do dhuine eile ag a bhfuil sé cheana, ceaptar. Ó bhuel, bíodh siad greannmhar mura bhfuil siad in ann bheith béasach!

Sea, nuair a ardaíonn tú do cheann, tá baol ann go mbuailfear é! Ach má tá cloigeann urrúnta agat, beidh tú in ann seasamh. Beidh an phian ann, gan dabht, ach ní dhéanfaidh sé aon dochar duit i ndeireadh na dála. Agus beidh bród ort as do sheasamh maith.

Cén fáth, agus a leithéid de chrá i ndán duit, a dhéanfá aon chaint nó aon scríbhneoireacht os comhair an phobail? An fiú é? Is ea, den chuid is mó. Cén leas a dhéanann sé duit? Braitheann sé ar an duine, is dócha. Uaireanta (ach ní go rí-mhinic, faraor), faightear moltaí, meas agus dea-chaint mar thoradh ar do chuid oibre. Uaireanta, is féidir leat cúrsaí an tsaoil a athrú, mar thagann daoine eile faoi anáil do smaointe. Uaireanta, tagann feabhas ar dhearcadh daoine áirithe mar gheall ar do shaothair. Agus bíonn spraoi ann sna heachtraithe féin, agus caidreamh le daoine eile nach mbeadh ann gan iad. Baintear gáire as duine agus tú á lorg, uaireanta. Foghlaimíonn tú as an saothar, mórán nach mbeadh agat gan é. Agus fiú mura n-éiríonn aon rud bheith níos fearr mar gheall ar d’iarrachtaí, beidh a fhios agat mar sin féin, agus tú sásta, go ndearna tú do dhícheall, le dea-thoil (tá súil agam). Is féidir go mbeidh luach saothair ar Neamh agat!

Agus an rud is fearr liomsa, sin go gtugann sé misneach do dhaoine eile chun a smaointe féin a chur os comhair an phobail, as Gaeilge. Agus bíonn níos mó spraoi sa saol seo as siocair sin - domsa agus do mhórán daoine eile.

Alt Nua

Tá alt nua agam
anseo.

Ábhar eile ar fad

Níl baint ar bith ag an gceann seo le cúrsaí polaitiúla. Tá blog eile ar an saol, agus podchraoladh ann, ó Chumann Carad na Gaeilge. Táimse ag caint air.

Seo é: Cumann Carad na Gaeilge

Ní Buan a gCuimhne

Is minic a chloistear gur inis George Bush bréig agus gur thosaigh sé an cogadh san Iaráic gan chúis, ar a chonlán féin. An Bréag Mór atá ann, agus mar a mhol Stalin, dá minic a insítear é, is amhlaidh is mó a chreidtear é. Seo cúpla foinse fíricí an-mhaith daoibh.

Ní dhearna Bush aon rud nach ndearna Clinton roimhe, ach rinne Clinton rudaí beaga gan éifeacht. Seo ionsaí ar an Iaráic mar gheall ar airm ollscriosta - a rinne Bill Clinton: Operation Desert Fox

Agus seo achoimre iontach de na fíricí is na tuairimí a bhí ag gach éinne faoin Iaráic roimh thús an chogaidh:
Alt le John Podhoretz

Is fada iad araon, ach is fiú a léamh. Is mór an trua nach mbacann mórán daoine leis an bhfírinne. Is fearr le lucht na síochána an fuath...

Ceannteidil

Cad tá sa nuacht, agus nach bhfuil? Tá sé ag éirí go seoidh san Iaráic le déanaí. Bhí toghchán tábhachtach ann, gan mórán foréigin, agus le gach grúpa ag glacadh páirt ann. De réir dealraimh, glacfar leis an mbunreacht. Sin scéal mór! An mbíonn sé sna ceannteidil? Níl. Tá sé i bhfabhar George Bush, agus tá cosc ar sin sa nuacht.

Vóta

Cad faoi na Náisiúin Aontaithe? Tá Lá na NA ann inniú. Aon scéal? Bhuel, nochtar níos mó i gcónaí faoin scannal mór ola agus bia, agus feictear go bhfuil baint aige le hAl Caidhde anois. Ach an bhfuil sé sin sna ceannteidil? Níl, faraor, mar is rud naofa é na NA, nach bhfuil a fhios agat. Deirtear i gcónaí go ndearnadh an cogadh seo mar gheall ar an ola. Is léir nach ndearnadh, ach go ndearnadh mórán ina choinne mar gheall ar an ola is an airgead. Ach is cuma le daoine ceartchreidmhach sin...

Ola agus Bia

Rinne na NA rud maith, an gcreideann tú! Fuair siad an fhírinne maidir leis an Siria agus an feallmharú sa Leabáin. Tá rialtas na Siria trína chéile faoi, agus tá seans ann chun an tír sin a shabháil, mar a tharla sa Liobáin. Dar ndóigh, níl baint ar bith ag na rudaí seo leis an Iaráic...agus níl mórán fúthu sa nuacht.

An tSiria

Cothrom ar Sheasca Bliain

Tá alt nua agam ag an Caomhach:

An Buama Adamhach

An Pápa Nua

Buíochas mór le Dia go bhfuil Pápa Benedict XVI againn. Tá lucht na heite clé ar buile faoi, dar ndóigh. Tugann siad na haidiachtaí céanna air i gcónaí, agus tá na daoine céanna ag screadach faoi mar a bhíonn siad ag screadach faoi Bush.
Seo liosta beag na líomhaintí (bréagacha) a bhíonn acusan, agus cúpla focal dá bhfreagra:

1) Níl sé sásta an cosc ar choiscíní a athrú, agus tá daoine ag fáil bháis mar gheall air. Greannmhar an ceann seo. An gcreidtear go bhfuil na daoine a bhíonn ag scaipeadh SEIF ar fud na hAifrice ag bualadh craiceann lena chéile gan choiscíní mar gheall ar an bPápa? Dá mbeadh siad ag éisteacht leis, ní bheadh ach an corrchás SEIF ann.
2) Níl sé sásta banshagairt a dhéanamh, ná sagairt phósta. Ní raibh Eoin Pól II ach oiread, ná Pápa ar bith roimhe, maidir leis na banshagairt. Ní ceist oscailte í seo, ach rud socraithe. Tá mionlach ann de shagairt phósta, ach ní chreideann an Eaglais gur cheart é do shagairt i gcoitinne. Deirtear gur réiteach éigin a bheadh ann ar fhadhbanna gnéis na sagart, ach is fantaisíocht sin. Níl baint ar bith idir na ceisteanna seo.
3) Is fuath leis homaighnésigh. Cacamas. Ní fuath leis duine ar bith, déarfainn. Is fuath leis peacaí, agus ba bhreá leis cabhair a thabhairt d'aon duine atá ag straiceáilt le rud mar sin, cosúil le Caitliceach ar bith.

Feicfear cé chomh maith agus a bheidh sé. Guím rath air. Agus táim dóchasach. Fear an-mhaith is ea é. Beannacht Dé air go deo.

Cé atá iontaofa?

Giuliana Sgrena???
Creidim arm Mheiriceá, seachas amadán cumannach (is ionann iad) Iodálach. Ach amháin nuair a dúirt sí go raibh siad ag dul ró-tapaidh chun srian a choimeád ar a gcarr agus iad ag dul chuig na saighdeoirí Meiriceánacha, ar bhóthar dáinséarach. Ní raibh meas ar bith acu ar na saighdeoirí, ná ar Mheiriceá. Cheap sí gurb cairde iad na sceimhlitheoirí san Iaráic di. Thug an rialtas (amaideach) cúpla míliúin dollar dóibh. Tá a fhios acu anois cén daoine is fearr a fhuadach, gan dabht. Agus tá an t-airgead acu anois chun saighdeoirí Iodálacha a mharú, leis.

Molaim Instapundit.

Nuacht: The Jawa Report - Carr Shgrena na mbréag.